భవిష్యత్తు స్పష్టంగా లేనప్పుడు ముందడుగు ఎలా వేయాలి?

1. ఈ గందరగోళం ఎంత అలిసిపోయేలా చేస్తుందో

తెల్లవారుజామున నిద్రలేవగానే మనసులో మొదలయ్యే మొదటి ఆలోచన ప్రశాంతతను ఇస్తోందా, లేక గుండెల్లో ఒక రకమైన బరువును నింపుతోందా? జీవితంలో అంతా బానే నడుస్తోంది అనుకున్న క్షణంలోనే, సడన్‌గా మన ముందు ఒక పెద్ద మార్పు వచ్చి పడుతుంది. అది ఉద్యోగంలో ఊహించని మార్పు కావచ్చు, వ్యాపారంలో అడుగుపెట్టాల్సిన కొత్త దారి కావచ్చు, కుటుంబంలో బాధ్యతలు ఒక్కసారిగా నెత్తిమీద పడటం కావచ్చు, లేదా మనకు కొండంత అండగా ఉన్న ఒక వ్యక్తి హఠాత్తుగా దూరమవ్వడం కావచ్చు. అప్పటివరకు మనం ఆనుకున్న ఆధారాలన్నీ ఒక్కసారిగా కూలిపోయినప్పుడు, ముందున్న జీవితం ఒక చీకటి గుహలా కనిపిస్తుంది. లోపలికి అడుగు పెట్టాలా వద్దా అని కాళ్ళు వెనక్కి లాగుతాయి.

మన చుట్టూ ఉన్నవాళ్ళు “ఏం కాదులే, అంతా సర్దుకుంటుంది, ధైర్యంగా ఉండు” అని చాలా తేలిగ్గా చెప్పేస్తుంటారు. కానీ ఆ మాటలు వినడానికి ఎంత బాగుంటాయో, ఆచరించడానికి అంతకంటే వెయ్యి రెట్లు కష్టంగా ఉంటాయి. ఎందుకంటే, భయం అనేది బయటికి కనిపించే శత్రువు కాదు; అది మన ఆలోచనల్లోనే నిశ్శబ్దంగా చేరి, రాత్రి పూట నిద్రపోనివ్వకుండా చేసే ఒక నరకం. “రేపు నా పరిస్థితి ఏంటి? నేను తీసుకునే ఈ నిర్ణయం తప్పు అయితే ఏమవుతుంది? నా మీద ఆధారపడిన వాళ్ళను నేను సరిగ్గా చూసుకోగలనా? నేను ముందుకు వెళ్ళే దారిలో ఏ ప్రమాదం దాక్కుందో?” అనే ప్రశ్నలు మనసులో సుడిగుండంలా తిరుగుతుంటాయి.

ఈ గందరగోళంలో అన్నిటికంటే పెద్ద బాధ ఏంటంటే — మనం పడుతున్న అంతర్గత సంఘర్షణను ఎవరికీ సరిగ్గా వివరించలేకపోవడం. అందరి ముందూ నవ్వుతూ, ధైర్యంగా ఉన్నట్టు నటిస్తున్నప్పటికీ, లోపల మాత్రం “నన్ను నడిపించే నాథుడే లేడు, నేను ఈ కొత్త దారిలో పూర్తిగా ఒంటరినైపోయాను” అనే భావన మనల్ని రోజూ తింటూ ఉంటుంది. పాత జీవితాన్ని వదిలిపెట్టలేము, కొత్త జీవితంలోకి ధైర్యంగా అడుగుపెట్టలేము — ఈ రెండింటి మధ్య నలిగిపోతూ ఊపిరాడని స్థితిలో ఉండిపోతాం. మన అంచనాలు, మన అనుభవం, మన ప్రణాళికలు ఏవీ పనికిరావని అనిపించినప్పుడు, “అసలు నా జీవితాన్ని నడిపించేది ఎవరు?” అనే పదునైన ప్రశ్న ఎదురవుతుంది. ఈ ప్రశ్నకు సమాధానంగా బైబిల్‌లో వేల ఏళ్ళ క్రితం ఒక గొప్ప నాయకుడు తన జీవితపు చివరి ఘడియల్లో, తన తరువాతి తరానికి ఇచ్చిన ఒక అద్భుతమైన అభయహాసముంది.

2. బైబిల్ ఏం చెబుతోంది

“నీకు ముందుగా వెళ్లువాడు యెహోవా, ఆయన నీకు తోడై యుండును, ఆయన నిన్ను విడువడు నిన్ను విసర్జించడు; భయపడకుము బెదరకుము.”
— ద్వితీయోపదేశకాండము 31:8

3. ఈ వాక్యం వెనక కథ

ఈ మాటలు ఊరికే ఏదో ఒక గదిలో కూర్చుని రాసిన కవితాత్మక వాక్యాలు కావు. ఇవి అత్యంత తీవ్రమైన పరివర్తన కాలంలో, ఒక జాతి మొత్తము యొక్క భవిష్యత్తు తలక్రిందులవుతున్న తరుణంలో చెప్పబడిన సత్యాలు. ఈ వాక్య సందర్భాన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవాలంటే మనం అరణ్య ప్రయాణపు చివరి ఘట్టానికి వెళ్ళాలి.

మోషే నలభై సంవత్సరాల పాటు ఇశ్రాయేలు ప్రజలను ఐగుప్తు బానిసత్వం నుండి విడిపించి, అరణ్యంలో వారిని నడిపించాడు. మోషే వారికి కేవలం ఒక నాయకుడు మాత్రమే కాదు — అతను వారి ధర్మశాస్త్ర ప్రదాత, వారి సమస్యలను తీర్చే న్యాయాధిపతి, దేవునితో నేరుగా ముఖాముఖి మాట్లాడే ప్రవక్త. ప్రజలకు ఏ చిన్న కష్టం వచ్చినా మోషే దగ్గరకే వెళ్ళేవారు. మోషే ఉంటే దేవుడు తమతో ఉన్నట్టే అని వారు బలంగా నమ్మేవారు. అయితే, ద్వితీయోపదేశకాండము 31వ అధ్యాయానికి వచ్చేసరికి మోషే వయస్సు నూట ఇరవై సంవత్సరాలు. అతను ప్రజలను పిలిచి, “నేను ఇకమీదట రాకపోకలు చేయజాలక యున్నాను… మీరు ఈ యొర్దాను దాటి వెళ్ళాలి, కానీ నేను మీతో రాను” అని స్పష్టంగా చెప్పేశాడు.

ఆ మాట వినగానే ఇశ్రాయేలు ప్రజల్లో, ముఖ్యంగా మోషే స్థానాన్ని భర్తీ చేయాల్సిన యెహోషువ గుండెల్లో ఎలాంటి భయం కలిగి ఉంటుందో ఒక్కసారి ఊహించండి. నలభై ఏళ్ళుగా తమను కంటికి రెప్పలా కాపాడిన మహానాయకుడు ఇక ఉండడు! ముందు చూస్తే ఉప్పొంగుతున్న యొర్దాను నది, ఆ అవతల బలమైన ప్రాకారాలు ఉన్న కనాను పట్టణాలు, భారీ ఆకారాలు కలిగిన ప్రచండ శత్రువులు. ఇన్ని సంవత్సరాలు నీడలా నిలిచిన పెద్ద దిక్కు దూరమవుతున్నప్పుడు, ముందోచ్చే సవాళ్ళను ఎలా ఎదుర్కోవాలో తెలియక యెహోషువ నిశ్చేష్టుడయ్యాడు. తన అర్హత ఏంటి, కనాను జయించడం ఏంటి అనే తీవ్రమైన ఆత్మసందేహం అతన్ని కుదిపేసింది.

సరిగ్గా ఆ బలహీనమైన, దిక్కుతోచని క్షణంలో మోషే సమస్త ఇశ్రాయేలీయుల ఎదుట యెహోషువను పిలిచి ఈ మాటలు చెప్పాడు. మోషే “యెహోషువా, నువ్వు చాలా బలవంతుడివి, నీ తెలివితో జయించు” అని అనలేదు. లేదా “నేను నీకు మంచి సైన్యాన్ని ఇస్తున్నాను” అని చెప్పలేదు. మోషే స్పష్టంగా ఒక దివ్యమైన సత్యాన్ని చూపించాడు — “నన్ను చూసి ఇప్పటివరకు ధైర్యపడ్డారు కదా, కానీ మీ అసలు నడిపింపు నాది కాదు. మీ ముందు నడిచింది దేవుడే! ఇప్పుడు నేను వెళ్ళిపోయినా, మీ ముందర నడిచే దేవుడు మారడు.”

మోషే ఇక్కడ వాడిన భావన చాలా లోతైనది. దేవుడు కేవలం పక్కన నడవడమే కాదు, “ఆయన నీకు ముందుగా వెళ్ళువాడు”. అంటే, నువ్వు రేపు అడుగుపెట్టబోయే అజ్ఞాతమైన భవిష్యత్తులోకి, ఆ రేపటి రోజున నువ్వు ఎదుర్కొనే సవాళ్ళలోకి, సమస్యల్లోకి దేవుడు ఇప్పటికే వెళ్ళి ఉన్నాడు! నువ్వు వెళ్ళేసరికే ఆయన అక్కడ మార్గాన్ని సిద్ధం చేసి ఉంచుతాడు. ఈ చారిత్రక వాస్తవం కల్పితం కాదు; ఈ మాటలు విన్న యెహోషువ ఆ తర్వాత యొర్దానును దాటాడు, యెరికో ప్రాకారాలను కూల్చాడు, దేవుని వాగ్దానాన్ని స్వతంత్రించుకున్నాడు. ఇది కేవలం చరిత్ర మాత్రమే కాదు, ఈనాటికీ ప్రతి మనిషి జీవితంలో నెరవేరే సత్యం.

4. నిజ జీవితంలో ఒక సంఘటన

హైదరాబాద్‌లోని ఒక ప్రైవేట్ గార్మెంట్ టెక్స్‌టైల్ కంపెనీలో మురళి పన్నెండేళ్ళుగా సీనియర్ క్వాలిటీ మేనేజర్‌గా పనిచేస్తున్నాడు. మురళిది చాలా సాధారణమైన, ప్రశాంతమైన జీవితం. భార్య సుజాత, ఐదో తరగతి చదువుతున్న కొడుకు వర్షిత్, వృద్ధులైన తల్లిదండ్రులు — ఇదీ అతని ప్రపంచం. ఉద్యోగంలో వచ్చే జీతంతో ఇల్లు గడుస్తోంది, ప్రతినెల కొంత పొదుపు చేసుకుంటున్నాడు, భవిష్యత్తు గురించి పెద్దగా భయాలు లేవు. కానీ ఒక సోమవారం ఉదయం ఆఫీసుకు వెళ్ళగానే, అతని ప్రపంచం ఒక్కసారిగా తలకిందులైంది.

కంపెనీ యాజమాన్యం రీస్ట్రక్చరింగ్ పేరుతో సగం మంది ఉద్యోగులను తీసివేస్తున్నట్లు నోటీస్ ఇచ్చింది. ఆ లిస్టులో మురళి పేరు కూడా ఉంది. నెలాఖరుకల్లా ఆఫీస్ ఖాళీ చేయాలి. ఆ నోటీస్ చేతిలో పట్టుకున్నప్పుడు మురళి చేతులు వణికాయి. గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. పన్నెండేళ్ళుగా తాను నమ్ముకున్న కంపెనీ, తను కష్టపడి కట్టిన ఇటుకల గోడల్లాంటి భద్రత ఒక్క క్షణంలో కూలిపోయింది. సాయంత్రం ఇంటికి వెళ్ళేటప్పుడు బండి మీద వెళ్తుంటే రోడ్డంతా చీకటిగా, వింతగా అనిపించింది. భార్యకు ఈ విషయం ఎలా చెప్పాలో తెలియలేదు. రాత్రి భోజనం ముందట కూర్చున్నా ఒక్క ముద్ద కూడా గొంతు దిగలేదు.

అదే వారం మురళి నగరంలో ఉన్న ఇతర కంపెనీలకు రెజ్యూమ్‌లు పంపడం మొదలుపెట్టాడు. కానీ మార్కెట్ బాగోలేకపోవడం వల్ల ఎక్కడి నుంచీ పిలుపు రాలేదు. ప్రతిరోజూ ఉదయం లేవగానే “ఈ నెల ఈఎమ్‌ఐ ఎలా కట్టాలి? బాబు స్కూల్ ఫీజు ఎలా? వచ్చే నెల నిత్యావసరాలు ఎలా?” అనే ఆలోచనలు అతన్ని ఊపిరి ఆడకుండా చేశాయి. కొన్నిరోజులకి అతను తీవ్రమైన నిద్రలేమితో బాధపడటం మొదలుపెట్టాడు. రాత్రి రెండు గంటలకు లేచి హాలులో అటు ఇటూ తిరిగేవాడు. భవిష్యత్తు అతని కళ్ళముందు ఒక పెద్ద నిశ్శబ్ద శూన్యంగా మారింది. “నేను నా కుటుంబాన్ని పోషించలేని అసమర్థుడిని అయిపోతానా? నా వయసు ముప్పై ఎనిమిదేళ్ళు, ఈ వయసులో నాకు మళ్ళీ కొత్త ఉద్యోగం వస్తుందా?” అని తనను తాను క్షమించరాని విధంగా శంకించుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.

సరిగ్గా ఆ సమయంలో, అతని పాత స్నేహితుడు శ్రీనివాస్ ఒక ప్రతిపాదన తెచ్చాడు. రాజమండ్రి సమీపంలో ఒక చిన్న కాటన్ ప్రాసెసింగ్ యూనిట్ అమ్మకానికి ఉంది. శ్రీనివాస్ “మురళీ, నీకు ఫ్యాబ్రిక్ మీద మంచి పట్టు ఉంది. మనం భాగస్వామ్యంతో దాన్ని తీసుకుని, కొత్తగా టెక్స్‌టైల్ సప్లై బిజినెస్ మొదలుపెడదాం” అన్నాడు. కానీ దానికి ఉన్న ఊరిని, తెలిసిన వాతావరణాన్ని వదిలేసి, రాజమండ్రికి మారిపోవాలి. చేతిలో ఉన్న కొద్దిపాటి పొదుపు డబ్బులు, కంపెనీ ఇచ్చిన సెటిల్‌మెంట్ సొమ్ము అంతా ఆ బిజినెస్‌లో పెట్టాలి.

మురళికి ఆ ప్రతిపాదన వినగానే ధైర్యం కలగడానికి బదులు భయం రెట్టింపైంది. హైదరాబాద్‌లో ఉంటే ఎంతోకొంత తెలిసిన వాతావరణం, రాజమండ్రి వెళ్తే అంతా కొత్త! బిజినెస్ కలసిరాకపోతే? పెట్టిన డబ్బులన్నీ పోతే? రోడ్డున పడతామా? సుజాత కూడా మొదట్లో భయపడింది — “మనకు వ్యాపారం అలవాటు లేదు కదా, ఉన్నది ఊడగొట్టుకుని మునిగిపోతామా?” అని ఆందోళన చెందింది. ఆ రెండు వారాలు మురళి జీవితంలో అత్యంత నరకప్రాయమైన రోజులు. ఒకవైపు ఉద్యోగం పోయిన బాధ, ఇంకోవైపు ఏటవాలుగా కనిపిస్తున్న అజ్ఞాతమైన భవిష్యత్తు. ఏం చేయాలో తెలియక మురళి మానసికంగా పిప్పి అయిపోయాడు.

ఒక ఆదివారం ఉదయం, మనసు తట్టుకోలేక మురళి ఇంట్లో బైబిల్ తీసి పక్కన పెట్టుకుని కూర్చున్నాడు. అతని వేళ్ళు యాదృచ్ఛికంగా ద్వితీయోపదేశకాండము 31:8 దగ్గర ఆగాయి. “నీకు ముందుగా వెళ్లువాడు యెహోవా, ఆయన నీకు తోడై యుండును, ఆయన నిన్ను విడువడు నిన్ను విసర్జించడు; భయపడకుము బెదరకుము.” ఆ వాక్యాన్ని అతను ఒక్కసారి కాదు, పదిసార్లు చదివాడు. ప్రతీసారి చదువుతున్నప్పుడు అతని కళ్ళ వెంట నీళ్ళు తిరిగాయి. “ముందుగా వెళ్లువాడు యెహోవా…” అనే మాట అతని గుండెను తాకింది. అతను ఇన్నాళ్ళూ “నేను రాజమండ్రి వెళ్తే అక్కడ ఏమవుతుందో, నేను ఒంటరిగా ఎలా తట్టుకోవాలో” అని భయపడుతున్నాడు. కానీ దేవుడు చెబుతున్నాడు — నువ్వు అక్కడికి వెళ్ళడానికంటే ముందే నేను అక్కడికి వెళ్ళాను, అక్కడ నేను ఉన్నాను!

ఆ రాత్రి మురళి ప్రార్థనలో ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాడు. తన సొంత తెలివితేటల మీద, పాత ఉద్యోగం ఇచ్చిన భద్రత మీద నమ్మకం ఉంచడం మానేసి, దేవుని వాగ్దానం మీద భారాన్ని వేశాడు. భయం పూర్తిగా మాయమైపోలేదు, కానీ భయంతో పాటు ఒక అంతర్గతమైన నిశ్శబ్ద ధైర్యం ప్రవేశించింది. భార్య సుజాతతో మాట్లాడి, ఇల్లు ఖాళీ చేసి రాజమండ్రికి మారడానికి సిద్ధమయ్యాడు.

కొత్త ప్రయాణం మొదట్లో ఏమీ సులువుగా జరగలేదు. వ్యాపారంలో మొదటి మూడు నెలలు తీవ్రమైన ప్రతికూలతలు ఎదురయ్యాయి. ఆర్డర్లు అనుకున్నంతగా రాలేదు, లోకల్ మార్కెట్లో పోటీ ఎక్కువైంది. ఒకానొక దశలో శ్రీనివాస్ కూడా అధైర్యపడ్డాడు. కానీ మురళి ఈసారి భయపడలేదు. ప్రతీ ఉదయం తన షాపు తలుపులు తీసేముందు ఈ వాక్యాన్ని మనసులోనే చెప్పుకునేవాడు — “ఈరోజు నేను కలవబోయే క్లయింట్స్ దగ్గరకు, నేను చేయబోయే ప్రతి పనిలోకి నాకంటే ముందే నా దేవుడు వెళ్ళి ఉన్నాడు.”

నాలుగో నెలలో ఊహించని విధంగా ఒక పెద్ద గార్మెంట్ ఎక్స్‌పోర్ట్ కంపెనీ నుండి మురళి యూనిట్‌కు బల్క్ ఆర్డర్ వచ్చింది. మురళికున్న పన్నెండేళ్ళ క్వాలిటీ మేనేజ్మెంట్ అనుభవం అక్కడ అద్భుతంగా ఉపయోగపడింది. వారు మురళి అందించిన క్వాలిటీకి ముగ్ధులై, లాంగ్-టర్మ్ కాంట్రాక్ట్ కుదుర్చుకున్నారు. రెండు సంవత్సరాలు తిరిగేసరికి మురళి వ్యాపారం స్థిరపడటమే కాదు, హైదరాబాద్‌లో తను సంపాదించిన జీతం కంటే మూడు రెట్లు ఎక్కువ ఆదాయాన్ని, పదిమందికి ఉపాధిని ఇచ్చే స్థాయికి ఎదిగాడు.

ఇప్పుడు మురళి వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే అతనికి ఒక నిజం అర్థమైంది — ఆనాడు ఉద్యోగం పోవడం అనేది ఒక విపత్తు కాదు, అది దేవుడు తన జీవితంలో నిర్మించిన ఒక కొత్త తలుపు. ఒకవేళ ఆ ఉద్యోగం పోకపోతే, తాను ఎప్పటికీ ఈ కొత్త ఎత్తులను చూసి ఉండేవాడు కాదు. తను భయపడిన ఆ కొత్త ఊరు, ఆ కొత్త వ్యాపారం తనను నాశనం చేయడానికి రాలేదు, తనను హెచ్చించడానికి వచ్చింది — ఎందుకంటే తను అడుగుపెట్టడానికంటే ముందే దేవుడు అక్కడికి వెళ్ళి మార్గాన్ని సరళం చేసి ఉంచాడు.

5. ఈ వాక్యం మనకు ఏం నేర్పిస్తుంది

దేవుడు “ముందుగా వెళ్తాడు” అంటే అర్థం ఏంటి? — మనం రేపటి రోజును ఇంకా చూడలేదు. రేపు ఉదయం మనకు ఏ వార్త వినబడుతుందో, ఎలాంటి సమస్య ఎదురవుతుందో మనకు తెలియదు. అందుకే భవిష్యత్తు మనకు ఒక నల్లని తెరలా అనిపిస్తుంది. కానీ దేవుడు కాలానికి అతీతుడు. మన రేపటి రోజులో, మన వచ్చే సంవత్సరంలో, మన భవిష్యత్తులో ఆయన ఇప్పటికే ఉన్నాడు. మనం అక్కడికి వెళ్ళేసరికి కావలసిన కృపను, మార్గాన్ని, తట్టుకునే శక్తిని ఆయన ముందే సిద్ధం చేసి ఉంచుతాడు.

“తోడై యుండును” — ఒంటరితనం అనే భ్రమను తొలగించే నిజం: కష్టం వచ్చినప్పుడు మన చుట్టూ ఉన్న మనుషులు, మన స్నేహితులు, చివరికి మన కుటుంబ సభ్యులు కూడా ఒక పరిమితి వరకే మనతో రాగలరు. శస్త్రచికిత్స గదిలోకి వెళ్ళేటప్పుడు డాక్టర్లు, బంధువులు బయటే ఉండిపోతారు; సమస్యల్లో నలిగిపోయేటప్పుడు బాధను మనమే అనుభవించాలి. కానీ దేవుడు “నేను నీకు తోడై యుండును” అని అంటున్నాడు. అంటే అత్యంత ఒంటరితనపు క్షణాల్లో కూడా మనం ఒంటరిగా లేము.

“విడువడు, విసర్జించడు” — ఇది శాశ్వతమైన అంగీకారం: లోకంలో మనుషుల ప్రేమ, ఆదరణ మన పరిస్థితులను బట్టి మారతాయి. మనం విజయంలో ఉన్నప్పుడు మన చుట్టూ ఉండేవాళ్ళు, మనం ఓడిపోయినప్పుడు లేదా బలహీనపడినప్పుడు మనల్ని వదిలేసి వెళ్ళిపోవచ్చు. కానీ దేవుడు మనల్ని మధ్యలోనే వదిలేసేవాడు కాదు. ఆయన మనల్ని విసర్జించడు. మనం పొరపాట్లు చేసినప్పుడు సరిదిద్దుతాడే తప్ప, చెయ్యి విడిచిపెట్టడు.

భయపడకుము, బెదరకుము — ఇది ఒక ఆప్యాయమైన పిలుపు: దేవుడు మనల్ని “భయపడకు” అని అంటున్నప్పుడు, భయాన్ని అనుభవించడమే తప్పు అని అనడం లేదు. భయానికి లొంగిపోయి ప్రయాణాన్ని ఆపేయవద్దు అని చెబుతున్నాడు. “బెదరకుము” అంటే రాబోయే తుఫానుల ధాటికి చెదిరిపోవద్దు, లొంగిపోవద్దు అని అర్థం. ఎందుకంటే పరిస్థితుల కంటే, నిన్ను నడిపించే దేవుడు చాలా పెద్దవాడు.

భద్రత అనేది పరిస్థితులలో లేదు, దేవుని ప్రసన్నతలో ఉంది: మనమందరం ఉద్యోగంలోనో, బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్‌లోనో, సొంత ఇంట్లోనో, బంధువుల అండలోనే భద్రతను వెతుక్కుంటాం. కానీ ఇవన్నీ ఏ క్షణంలోనైనా మారవచ్చు. నిజమైన, చెక్కుచెదరని భద్రత దేవుడు మనతో ఉన్నాడనే నిజాన్ని గ్రహించడంలోనే ఉంది.

6. జాగ్రత్త — దీన్ని తప్పుగా వాడొద్దు

ఈ వాక్యం మనకు కొండంత ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది. అయితే, దీనిలోని అపారమైన అర్థాన్ని మన స్వార్థానికి లేదా బద్ధకానికి అనుకూలంగా మార్చుకుని దుర్వినియోగం చేయకూడదు.

కొంతమంది “దేవుడే నా ముందు వెళ్తున్నాడు కదా, ఆయన చూసుకుంటాడు” అని చెప్పి, తమ బాధ్యతలను విస్మరిస్తుంటారు. విద్యార్థులు చదవకుండా, ఉద్యోగస్తులు కష్టపడకుండా, వ్యాపారులు సరైన ప్రణాళికలు లేకుండా “దేవుడు విజయాన్ని ఇస్తాడు” అనుకోవడం దేవుని వాగ్దానాన్ని తప్పుగా వాడటమే. దేవుడు యెహోషువకు “నేను నీకు ముందు వెళ్తున్నాను” అని చెప్పాడు గానీ, “నువ్వు యుద్ధం చేయనక్కర్లేదు, పడుకో” అని చెప్పలేదు. యెహోషువ ప్రణాళిక సిద్ధం చేసుకోవాలి, కత్తి పట్టుకోవాలి, అడుగు ముందుకు వేయాలి. దేవుని వాగ్దానం మన ప్రయత్నానికి తోడవుతుంది గానీ, మన సోమరితనానికి సాకుగా మారకూడదు.

అలాగే, మనం దేవుని చిత్తానికి వ్యతిరేకంగా, తొందరపాటుతో, వివేకం లేకుండా నిర్ణయాలు తీసుకుని, “దేవుడు నా ముందు ఉన్నాడు కదా, నన్ను కాపాడతాడు” అనుకోవడం మూర్ఖత్వం అవుతుంది. ఉదాహరణకు, అనవసరమైన అప్పులు చేసి వ్యాపారాల్లో పెట్టి, లేదా తప్పుడు మార్గాల్లో వెళ్తూ “దేవుడు నన్ను విడువడు” అని వాగ్దానాలను క్లెయిమ్ చేయలేము. దేవుడు మన భద్రతకు గ్యారంటీ ఇచ్చాడు, కానీ మన వివేకహీనమైన ప్రవర్తనకు లేదా పాపపు మార్గాలకు రక్షణగా తన వాక్యాన్ని వాడుకోవడానికి అనుమతించడు.

మరొక ముఖ్యమైన విషయం — “దేవుడు నా ముందు వెళ్తున్నాడు కాబట్టి నా జీవితంలో ఎలాంటి కష్టాలు, శ్రమలు రావు” అని అనుకోవడం. యెహోషువ ముందు దేవుడు వెళ్ళినప్పటికీ, అతనికి కనానులో అనేక యుద్ధాలు ఎదురయ్యాయి. దేవుడు మన ముందు వెళ్తున్నాడంటే అర్థం కష్టాలు రావని కాదు; ఆ కష్టాలు మనల్ని నాశనం చేయకుండా, వాటిని జయించే శక్తిని దేవుడు ఇస్తాడని అర్థం.

7. ఇప్పుడు మీరు ఏం చేయాలి

మీ భయాలను ఒక కాగితం మీద స్పష్టంగా రాయండి: మనసులో భయం ఉన్నప్పుడు అది చాలా పెద్దదిగా, స్పష్టత లేకుండా కనిపిస్తుంది. మీకు రేపటి గురించి ఉన్న భయాలు ఏంటి? (ఆర్థిక సమస్యలా, ఆరోగ్యమా, కొత్త ప్రదేశమా, పిల్లల భవిష్యత్తా?) వాటిని రాయండి. రాసిన తర్వాత, ఆ సమస్యల కంటే మిమ్మల్ని నడిపించే దేవుడు ఎంత పెద్దవాడో పోల్చి చూడండి.

ప్రతీ ఉదయం ద్వితీయోపదేశకాండము 31:8 ని గట్టిగా చదవండి: ఉదయాన్నే లేవగానే వార్తలు లేదా సోషల్ మీడియా చూసి భయపడే కంటే, ఈ వాక్యాన్ని బిగ్గరగా చదవడం అలవాటు చేసుకోండి. “ఈరోజు నా ఆఫీసుకు, నా ప్రయాణానికి, నా సమస్యల్లోకి నా దేవుడు నాకంటే ముందే వెళ్ళాడు” అని మీకు మీరే ప్రకటించుకోండి. ఇది మీ మనసుకు ఒక దివ్యమైన కవచంలా పనిచేస్తుంది.

గతాన్ని గుర్తుచేసుకోండి: మీ జీవితంలో ఇంతకుముందు దిక్కుతోచని పరిస్థితులు వచ్చినప్పుడు దేవుడు మిమ్మల్ని ఎలా బయటపడేశాడో ఒకసారి జ్ఞాపకం చేసుకోండి. ఆనాడు మిమ్మల్ని కాపాడిన దేవుడు, ఈరోజు మిమ్మల్ని చేయి విడిచిపెడతాడా? గడిచిన కాలంలో ఆయన నమ్మదగినవాడిగా ఉన్నప్పుడు, రాబోయే కాలంలో కూడా ఆయన నమ్మదగినవాడిగానే ఉంటాడు.

ఒక్క అడుగు ముందుకు వేయండి: భయం మిమ్మల్ని ఒకే చోట స్తంభింపజేయడానికి చూస్తుంది. కానీ మీరు దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్మి, చేయాల్సిన పనిలో మొదటి చిన్న అడుగు వేయండి. యొర్దాను నదిలో పూజారులు కాళ్ళు పడగానే నీళ్ళు పక్కకు తొలగిపోయాయి. మీరు అడుగు వేస్తేనే దేవుడు మీ ముందు పరిచిన మార్గం కనిపిస్తుంది.

ప్రార్థనలో భారాన్ని దేవునిపై వేయండి: “దేవుడా, నా భవిష్యత్తు నా చేతుల్లో లేదు, నీ చేతుల్లో ఉంది. నా ముందు నువ్వు వెళ్తున్నావని నమ్ముతున్నాను. నాకు ధైర్యాన్ని ఇవ్వు” అని రోజూ ప్రార్థించండి. ప్రార్థన మీ మనసులో ఉన్న భారానంతటినీ తొలగించి, దేవుని ప్రశాంతతతో నింపుతుంది.

8. ముగింపు

భవిష్యత్తు గురించి భయపడటం, కొత్త మార్గాల్లో అడుగుపెట్టేటప్పుడు తడబడటం మనిషిగా సహజమైన బలహీనత. మన కళ్ళకు ముందున్న దారి కనిపించనప్పుడు, మనం ఆందోళన చెందడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. కానీ క్రైస్తవ జీవితంలో మన నిరీక్షణ మనం చూసే దారి మీద ఆధారపడి లేదు, మనల్ని నడిపించే దేవుని నమ్మదగినతనం మీద ఆధారపడి ఉంది. మనుషులు మారవచ్చు, మన పరిస్థితులు మారవచ్చు, మన ఉద్యోగాలు లేదా ఆరోగ్యాలు ఊగిసలాడవచ్చు — కానీ ద్వితీయోపదేశకాండము 31:8 లో ఇచ్చిన వాగ్దానం ఎప్పటికీ మారదు.

ఇవాళ రాజమండ్రిలో మురళి తన కొత్త టెక్స్‌టైల్ ఆఫీస్ టేబుల్ మీద ఒక చిన్న బోర్డ్ పెట్టుకున్నాడు. దాని మీద “నీకు ముందుగా వెళ్లువాడు యెహోవా” అని రాసి ఉంటుంది. ప్రతి ఉదయం తను పని ప్రారంభించే ముందు ఆ మాటను చూస్తాడు. ఒకప్పుడు ఉద్యోగం పోయి, హైదరాబాద్ రోడ్ల మీద రాత్రిళ్ళు నిద్రలేక ఏడ్చిన మురళి, ఇప్పుడు ఏ సమస్య వచ్చినా కలవరపడడు. ఎవరైనా అతని విజయానికి కారణం ఏంటని అడిగితే, అతను చిరునవ్వుతో చెప్పే ఒక్కటే మాట — “నేను నా పాత జీవితం కూలిపోయినప్పుడు నా కథ అయిపోయిందనుకున్నాను. కానీ దేవుడు నాకంటే ముందే నా రేపటి రోజులోకి వెళ్ళి ఉన్నాడని తెలుసుకున్నప్పుడు, నా భయం పోయి ధైర్యం వచ్చింది. ఆయన నా ముందు నడుస్తున్నంత వరకు నేను దేనికి భయపడాల్సిన అవసరం లేదు.”

మీ జీవితంలో కూడా ఈరోజు ఒక అధ్యాయం ముగిసి ఉండవచ్చు. ముందున్న మార్గం చాలా కష్టంగా, అపరిచితంగా కనిపిస్తూ ఉండవచ్చు. “నాకు ఎవరున్నారు? నేను ఎలా ముందుకు వెళ్ళాలి?” అని మీరు రాత్రిళ్ళు కన్నీళ్ళు పెట్టుకుంటూ ఉండవచ్చు. కానీ దేవుడు ఈరోజు నిశ్శబ్దంగా మీ పక్కన నిలబడి అదే మాట చెబుతున్నాడు — “భయపడకు, నీకు ముందుగా వెళ్ళేది నేను. నిన్ను విడిచిపెట్టేది లేదు, నిన్ను విసర్జించేది లేదు.” ఆయన చేతిలో మీ భవిష్యత్తు సురక్షితంగా ఉంది. ధైర్యంగా అడుగు ముందుకు వేయండి.

ఇది దేవుడు తన పిల్లలకు ఇచ్చిన అనేక అమూల్యమైన వాగ్దానాలలో ఒకటి మాత్రమే. దేవుని వాక్యంలోని లోతైన సత్యాలను, ఆయన మన జీవితాల్లో చేసే అద్భుతమైన కార్యాలను మరింతగా అర్థం చేసుకోవడానికి మా మిగతా బైబిల్ వ్యాసాలను కూడా తప్పకుండా చదవండి. దేవుడు నిన్న, నేడు, నిరంతరం ఒక్కటే రీతిగా ఉన్నాడు — ఆయనను మీ జీవితంలో ప్రతి అడుగులో భాగస్వామిగా చేర్చుకోండి.

ఈ వ్యాసంలో ధ్యానించిన ద్వితీయోపదేశకాండము 31వ అధ్యాయాన్ని, దాని పూర్తి సందర్భాన్ని మీ బైబిల్‌లో స్వయంగా చదివి, దేవుని ప్రసన్నతను అనుభవించండి.