దశమభాగం – బైబిల్ అసలు ఏమి చెబుతోంది? పూర్తి వివరణ
“దశమభాగం ఇవ్వాలా? ఇవ్వకపోతే దేవుని దోచుకున్నట్టేనా? క్రైస్తవులు తప్పనిసరిగా తమ ఆదాయంలో పది శాతం ఇవ్వాలా? దశమభాగం సంఘానికి ఇవ్వాలా? పేదలకు ఇవ్వాలా? లేక పాత నిబంధనలో మాత్రమే ఉన్న నియమమా?” — ఈ ప్రశ్నలు ఈ రోజుకీ చాలామంది విశ్వాసుల మధ్య చర్చకు, కొన్నిసార్లు వివాదానికి కూడా కారణమవుతున్నాయి. కొందరు, “దశమభాగం దేవునికి చెందింది. తప్పకుండా ఇవ్వాలి” అంటారు. మరికొందరు, “అది మోషే ధర్మశాస్త్రంలో ఇశ్రాయేలీయులకు ఇచ్చిన నియమం. క్రైస్తవులు దాని కింద లేరు” అంటారు. అయితే ఈ రెండు అభిప్రాయాల్లో ఏదో ఒకదాన్ని వెంటనే ఎంచుకునే ముందు, బైబిల్ మొత్తం దశమభాగం గురించి ఏమి చెబుతుందో మొదటి నుండి చివరి వరకు చూడాలి.
పరిచయం
అబ్రాహాము ఎందుకు దశమభాగం ఇచ్చాడు? యాకోబు ఎందుకు దశమభాగం ఇస్తానని మ్రొక్కుకున్నాడు? మోషే ధర్మశాస్త్రంలో దశమభాగం ఎవరికి వెళ్లేది? లేవీయులు ఎవరు? యాజకులు ఎవరు? దశమభాగాన్ని దేవుని సన్నిధిలో కుటుంబంతో కలిసి తిని సంతోషించడం ఎందుకు జరిగింది? పేదలు, అనాథలు, విధవరాళ్లకు దశమభాగంతో సంబంధం ఏమిటి? మలాకీ గ్రంథంలో “మీరు నన్ను దోచుకుంటున్నారు” అని దేవుడు ఎందుకు అన్నాడు? యేసు దశమభాగం గురించి అసలు ఏమి చెప్పాడు? మరి నేటి క్రైస్తవుడు దీన్ని ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి? ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం తెలుసుకోవాలంటే దశమభాగం కథను మొదటి నుంచే చూడాలి.
దశమభాగం అంటే ఏమిటి?
“దశమభాగం” అంటే పదిలో ఒక భాగం, అంటే 10%. ఉదాహరణకు, ఒక రైతుకు 100 బస్తాల ధాన్యం పండితే, అందులో 10 బస్తాలు దశమభాగంగా పరిగణించవచ్చు. అలాగే మందలో 10 జంతువులు ఉంటే, వాటిలో పదవది దశమభాగంగా పరిగణించబడేది. లేవీయకాండము 27:30లో ఇలా ఉంది: “భూమి పంటలో పదవ వంతు యెహోవాకు చెందుతుంది; అది యెహోవాకు పరిశుద్ధమైనది.” ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన విషయం కనిపిస్తుంది. దశమభాగం అనేది కేవలం “మన దగ్గర ఉన్న డబ్బులో పది శాతం ఎవరికి ఇవ్వాలి?” అనే ఆధునిక ఆర్థిక ప్రశ్న మాత్రమే కాదు. బైబిల్ కాలంలో దశమభాగం ధాన్యం, ద్రాక్షారసం, నూనె, పశువులు వంటి వ్యవసాయ మరియు పశుసంపదతో కూడా సంబంధం కలిగి ఉంది. అందుకే బైబిల్లోని దశమభాగాన్ని అర్థం చేసుకోవాలంటే, దాన్ని నేటి జీతంతో నేరుగా సమానంగా పెట్టే ముందు, అది ఏ కాలంలో, ఏ ప్రజలకు, ఏ నిబంధనలో ఇవ్వబడిందో అర్థం చేసుకోవాలి.
మోషే ధర్మశాస్త్రం రాకముందే దశమభాగం
దశమభాగం గురించి బైబిల్లో మనకు కనిపించే మొదటి సంఘటన అబ్రాహాము జీవితంలో ఉంది. అప్పుడు అతని పేరు అబ్రాము. సొదొమ, గొమొర్రా ప్రాంతానికి సంబంధించిన యుద్ధంలో అబ్రాహాము మేనల్లుడు లోతు చెరలోకి తీసుకెళ్లబడ్డాడు. ఆ విషయం తెలిసినప్పుడు అబ్రాహాము తన ఇంటిలో శిక్షణ పొందిన 318 మంది మనుషులను తీసుకుని శత్రువులను వెంబడించాడు. అతను లోతును, అతని కుటుంబాన్ని, వారి ఆస్తులను తిరిగి తీసుకువచ్చాడు. ఆ విజయానంతరం అబ్రాహాము సాలేము రాజైన మెల్కీసెదెకును కలుసుకున్నాడు. మెల్కీసెదెకు కేవలం రాజు మాత్రమే కాదు. అతను “పరమోన్నతుడైన దేవుని యాజకుడు” అని ఆదికాండము 14:18 చెబుతుంది. మెల్కీసెదెకు అబ్రాహామును ఆశీర్వదించాడు. అప్పుడు అబ్రాహాము అతనికి తన దగ్గర ఉన్న దానిలో పదవ వంతు ఇచ్చాడు. ఆదికాండము 14:20లో ఈ విషయం కనిపిస్తుంది. ఇక్కడ గమనించాల్సిన విషయం ఏమిటంటే, అబ్రాహాము మోషే ధర్మశాస్త్రం కింద లేడు. మోషే ధర్మశాస్త్రం ఇంకా ఇవ్వబడలేదు. అందువల్ల ఈ సంఘటనను చూస్తే, అబ్రాహాము దశమభాగం ఇవ్వడం ఒక ధర్మశాస్త్ర ఆజ్ఞను పాటించడం కంటే, దేవుని విజయాన్ని గుర్తించి మెల్కీసెదెకు ద్వారా దేవునికి గౌరవం చూపించిన సంఘటనగా కనిపిస్తుంది. అయితే దీనిని “అబ్రాహాము ఇచ్చాడు కాబట్టి ప్రతి క్రైస్తవుడూ తప్పనిసరిగా అదే విధంగా చేయాలి” అని వెంటనే నిర్ధారించడం కూడా సరైంది కాదు. సంఘటనను సంఘటనగా, తరువాత వచ్చిన ధర్మశాస్త్రాన్ని ధర్మశాస్త్రంగా, కొత్త నిబంధన బోధను కొత్త నిబంధన బోధగా చూడాలి.
మెల్కీసెదెకు ఎవరు?
ఇక్కడ ఒక చిన్న విషయం అర్థం చేసుకోవడం చాలా ముఖ్యం. మెల్కీసెదెకు గురించి ఆదికాండము 14:18లో రెండు విషయాలు ఒకేసారి చెప్పబడ్డాయి: అతను సాలేము రాజు, మరియు అతను పరమోన్నతుడైన దేవుని యాజకుడు. అంటే బైబిల్ ప్రకారం అతను రాజు కావడం, యాజకుడు కావడం పరస్పర విరుద్ధంగా చూపబడలేదు. అయితే ఇశ్రాయేలు దేశంలో తరువాత ఏర్పడిన వ్యవస్థలో రాజ్యపాలన మరియు లేవీయ యాజకత్వం వేర్వేరు బాధ్యతలు అయ్యాయి. ఉదాహరణకు, దావీదు రాజు; అహరోను వంశానికి చెందినవారు యాజకులు. కాబట్టి “యాజకుడు అంటే రాజుగా ఉండకూడదు” అనే భావనను మెల్కీసెదెకు సంఘటనపై నేరుగా పెట్టలేం. మెల్కీసెదెకు మోషే ధర్మశాస్త్రానికి ముందున్న ప్రత్యేక వ్యక్తి. హెబ్రీయులకు 7వ అధ్యాయం కూడా మెల్కీసెదెకు సంఘటనను ప్రత్యేకంగా వివరిస్తుంది. అక్కడ అబ్రాహాము మెల్కీసెదెకుకు దశమభాగం ఇచ్చిన సంఘటనను ఉపయోగించి, మెల్కీసెదెకు యాజకత్వం యొక్క గొప్పతనాన్ని వివరిస్తుంది.
యాకోబు మ్రొక్కుబడి
దశమభాగం గురించి మరొక ముఖ్యమైన సంఘటన యాకోబు జీవితంలో కనిపిస్తుంది. యాకోబు తన అన్న ఏశావు భయంతో ఇంటి నుండి బయలుదేరి ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు, బేతేలు అనే ప్రదేశంలో రాత్రి గడిపాడు. అక్కడ అతనికి ఒక అద్భుతమైన కల వచ్చింది. భూమి నుండి ఆకాశం వరకు ఒక నిచ్చెన కనిపించింది. దేవదూతలు దానిపై ఎక్కుతూ దిగుతూ ఉన్నారు. ఆ సందర్భంలో దేవుడు యాకోబుతో మాట్లాడి, తాను అతనితో ఉంటానని, అతన్ని కాపాడతానని, తిరిగి తీసుకువస్తానని వాగ్దానం చేశాడు. ఆ తర్వాత యాకోబు ఒక మ్రొక్కుబడి చేశాడు. “దేవుడు నాకు తోడుగా ఉండి… నాకు ఆహారం, వస్త్రము ఇచ్చి… నన్ను క్షేమంగా నా తండ్రి ఇంటికి తిరిగి తీసుకువస్తే… నీవు నాకు ఇచ్చే దానిలో పదవ వంతు నీకు ఇస్తాను” అని చెప్పాడు (ఆదికాండము 28:20-22). ఇక్కడ కూడా మోషే ధర్మశాస్త్రం ఇంకా లేదు. అందువల్ల అబ్రాహాము, యాకోబు సంఘటనలు మనకు ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని చూపిస్తాయి: దశమభాగం అనే ఆలోచన మోషే ధర్మశాస్త్రం వచ్చిన తర్వాత మాత్రమే బైబిల్లో మొదలైనది కాదు. అయితే మోషే కాలంలో దశమభాగానికి సంబంధించిన నియమాలు మరింత స్పష్టంగా, వ్యవస్థీకృతంగా మారాయి.
మోషే ధర్మశాస్త్రంలో దశమభాగం
ఇశ్రాయేలీయులు ఐగుప్తు నుండి బయటకు వచ్చిన తర్వాత, దేవుడు మోషే ద్వారా వారికి ధర్మశాస్త్రాన్ని ఇచ్చాడు. ఇక్కడ దశమభాగం ఒక వ్యక్తిగత మ్రొక్కుబడి స్థాయి నుంచి ఇశ్రాయేలు నిబంధన సమాజంలో ఒక నియమబద్ధమైన వ్యవస్థగా కనిపిస్తుంది. కానీ ఇక్కడే చాలామంది ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని మిస్ అవుతారు. బైబిల్లోని దశమభాగం అంటే కేవలం “ప్రతి నెల జీతం వచ్చినప్పుడు పది శాతం డబ్బు దేవాలయానికి ఇవ్వడం” అనే ఒక్క విషయం కాదు. దానికి వ్యవసాయం, పశుసంపద, లేవీయుల సేవ, దేవుని సన్నిధిలో భోజనం, పేదల సంరక్షణ వంటి అనేక అంశాలు ఉన్నాయి.
లేవీయులు ఎవరు? యాజకులు ఎవరు?
దశమభాగాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి లేవీయులు, యాజకులు అనే తేడా చాలా ముఖ్యం. ఇశ్రాయేలులో యాకోబు పన్నెండు కుమారుల నుంచి పన్నెండు గోత్రాలు ఏర్పడ్డాయి. వాటిలో లేవీ గోత్రం ప్రత్యేకంగా దేవుని గుడారానికి, తరువాత దేవాలయ సేవకు సంబంధించిన పనుల్లో నియమించబడింది. వీరిని లేవీయులు అని పిలుస్తారు. అయితే ప్రతి లేవీయుడు యాజకుడు కాదు. యాజకులు ప్రధానంగా అహరోను వంశానికి చెందినవారు. అహరోను లేవీ గోత్రానికి చెందినవాడు. అందువల్ల యాజకులు లేవీయుల పరిధిలో ఉన్నప్పటికీ, లేవీయులు అందరూ యాజకులు కాదు. సింపుల్గా చెప్పాలంటే: లేవీయులు అంటే దేవుని గుడారం/దేవాలయ సేవకు ప్రత్యేకంగా నియమించబడిన లేవీ గోత్రానికి చెందిన సేవకులు. యాజకులు అంటే లేవీ గోత్రంలోని అహరోను వంశానికి చెందిన వారు, బలులు మరియు యాజక సంబంధమైన ప్రత్యేక సేవలు నిర్వహించేవారు. అందువల్ల “లేవీయుడు” మరియు “యాజకుడు” అనే పదాలను బైబిల్లో ప్రతిసారీ ఒకే అర్థంలో ఉపయోగించకూడదు.
లేవీయులకు దశమభాగం ఎందుకు ఇవ్వాలి?
ఇశ్రాయేలు గోత్రాలకు భూమి పంచబడినప్పుడు, లేవీ గోత్రానికి మిగిలిన గోత్రాల మాదిరిగా భూవారసత్వం ఇవ్వబడలేదు. వారి ప్రధాన బాధ్యత దేవుని సేవకు సంబంధించినది. అందుకే సంఖ్యాకాండము 18:21-24లో దేవుడు ఇశ్రాయేలీయుల దశమభాగాన్ని లేవీయులకు ఇచ్చినట్లు చెబుతున్నాడు. అంటే ప్రజలు ఇచ్చే దశమభాగం ద్వారా లేవీయులు తమ సేవను కొనసాగించడానికి జీవనాధారం పొందేవారు. ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని కూడా మర్చిపోవద్దు. లేవీయులు దశమభాగం తీసుకుని అంతా తమ దగ్గరే ఉంచుకోవాల్సిన వారు కాదు. సంఖ్యాకాండము 18:25-32 ప్రకారం, లేవీయులు తమకు వచ్చిన దశమభాగంలో నుంచి దశమభాగాన్ని యెహోవాకు అర్పించాలి. సులభమైన ఉదాహరణ: ప్రజలు లేవీయులకు 100 భాగాలు దశమభాగంగా ఇచ్చారని అనుకుందాం. లేవీయులకు వచ్చిన ఆ 100లో 10 భాగాలను వారు యెహోవాకు అర్పించాలి. అంటే: ప్రజలు → లేవీయులకు దశమభాగం; లేవీయులు → తమకు వచ్చిన దశమభాగంలో నుంచి దశమభాగం యెహోవాకు. ఈ విధంగా దశమభాగం వ్యవస్థలో లేవీయులు కూడా దేవుని ఎదుట బాధ్యత కలిగినవారే.
దేవుని సన్నిధిలో కుటుంబంతో ఆనందం
ఇక్కడే ద్వితీయోపదేశకాండము 14వ అధ్యాయం చాలా ఆసక్తికరమైన విషయాన్ని చెబుతుంది. దశమభాగం గురించి మాట్లాడేటప్పుడు చాలామంది మర్చిపోయే అత్యంత ముఖ్యమైన భాగాల్లో ఇది ఒకటి. ద్వితీయోపదేశకాండము 14:22-27 ప్రకారం, ఇశ్రాయేలీయులు తమ పంటలో దశమభాగాన్ని తీసుకుని, దేవుడు ఎన్నుకున్న స్థలానికి వెళ్లి, అక్కడ యెహోవా సన్నిధిలో తినాలి మరియు సంతోషించాలి. అవును — తమ దశమభాగంతో దేవుని సన్నిధిలో కుటుంబంతో కలిసి తిని సంతోషించడం కూడా ధర్మశాస్త్రంలో భాగమే. ఇది దశమభాగం గురించి మనం సాధారణంగా ఊహించే చిత్రానికి చాలా భిన్నంగా ఉంటుంది. దేవుడు కేవలం, “నీ దశమభాగాన్ని ఇచ్చి వెళ్లిపో” అని చెప్పలేదు. దాని ఒక భాగం దేవుని సన్నిధిలో ఆయన ఇచ్చిన ఆశీర్వాదాన్ని గుర్తుచేసుకుంటూ ఆనందించడానికి ఉపయోగించబడింది. ద్వితీయోపదేశకాండము 14:26లో ధాన్యం, ద్రాక్షారసం, బలమైన పానీయం వంటి వాటిని కొనుక్కుని, నీవు మరియు నీ ఇంటివారు యెహోవా సన్నిధిలో తిని సంతోషించాలి అనే భావం కనిపిస్తుంది. అంటే బైబిల్లోని దశమభాగ వ్యవస్థలో ఆరాధన, కుటుంబం, కృతజ్ఞత, ఆనందం కూడా ఉన్నాయి. దశమభాగం గురించి మాట్లాడేటప్పుడు ఈ భాగాన్ని పూర్తిగా పక్కన పెట్టడం వల్ల బైబిల్ చెప్పే పూర్తి చిత్రాన్ని మనం కోల్పోతాం.
దూర ప్రాంతాలకు డబ్బుగా మార్చుకునే అవకాశం
ఇంకా ఒక ఆసక్తికరమైన విషయం ఉంది. ఎవరైనా దేవుడు ఎన్నుకున్న స్థలం నుండి చాలా దూరంగా ఉంటే, పంటను లేదా జంతువులను అంత దూరం తీసుకెళ్లడం కష్టంగా ఉండవచ్చు. అందుకే ద్వితీయోపదేశకాండము 14:24-26లో దశమభాగాన్ని డబ్బుగా మార్చుకుని, ఆ డబ్బుతో దేవుడు ఎన్నుకున్న స్థలానికి వెళ్లి, అక్కడ అవసరమైన ఆహారాన్ని కొనుక్కుని కుటుంబంతో కలిసి దేవుని సన్నిధిలో సంతోషించే ఏర్పాటు కనిపిస్తుంది. ఇది చాలా ముఖ్యమైన వివరాన్ని చూపిస్తుంది: దశమభాగం యొక్క ఉద్దేశ్యం కేవలం ఒక నిర్దిష్ట వస్తువును ఒక నిర్దిష్ట ప్రదేశానికి తరలించడం మాత్రమే కాదు; దేవుని సన్నిధిలో ఆయన ఆశీర్వాదాన్ని గుర్తించి, ఆయనను గౌరవిస్తూ ఆనందించడం కూడా దాని భాగమే.
లేవీయులను మరవొద్దు
కుటుంబంతో కలిసి తిని సంతోషించమని చెప్పిన వెంటనే దేవుడు మరో విషయాన్ని గుర్తుచేస్తాడు: “నీ పట్టణములలోనున్న లేవీయుని విడిచిపెట్టకూడదు” (ద్వితీయోపదేశకాండము 14:27). ఎందుకు? ఎందుకంటే లేవీయులకు ఇతర గోత్రాల మాదిరిగా భూమి వారసత్వం లేదు. కాబట్టి దశమభాగ వ్యవస్థలో కుటుంబం దేవుని సన్నిధిలో ఆనందించడమే కాకుండా, దేవుని సేవకు అంకితమైన లేవీయుల అవసరాలను కూడా చూసుకోవాలి. ఇక్కడ దశమభాగం యొక్క మరొక కోణం కనిపిస్తుంది: దేవుని ఆరాధన మాత్రమే కాదు — దేవుని సేవ చేసేవారి జీవనాధారం కూడా.
ప్రతి మూడవ సంవత్సరం – పేదల కోసం
ఇక్కడ మరో ముఖ్యమైన విషయం వస్తుంది. ద్వితీయోపదేశకాండము 14:28-29 ప్రకారం, ప్రతి మూడవ సంవత్సరం దశమభాగాన్ని తమ పట్టణాలలోనే నిల్వ చేసి, లేవీయులతో పాటు పరదేశి, అనాథ, విధవరాలు వంటి అవసరంలో ఉన్నవారు వచ్చి తిని తృప్తి చెందేలా చేయాలి. ఇది దశమభాగం గురించి ఒక ముఖ్యమైన నిజాన్ని చూపిస్తుంది: బైబిల్లో దశమభాగం వ్యవస్థలో బలహీనులు, అవసరంలో ఉన్నవారు కూడా మర్చిపోబడలేదు. అంటే దశమభాగం గురించి మాట్లాడేటప్పుడు “దేవునికి ఇవ్వడం” అనే ఒకే కోణం కాకుండా, దేవుని సేవ, కుటుంబ ఆనందం, లేవీయుల జీవనాధారం, పేదల సంరక్షణ వంటి అనేక అంశాలను కలిపి చూడాలి.
దశమభాగాన్ని తిరిగి కొనాలంటే?
లేవీయకాండము 27:30-31లో మరో ఆసక్తికరమైన నియమం ఉంది. భూమి పంటలోని దశమభాగం యెహోవాకు పవిత్రమైనదిగా చెప్పబడిన తర్వాత, ఒక వ్యక్తి తన దశమభాగాన్ని తిరిగి పొందాలనుకుంటే, దాని విలువకు ఐదవ వంతు అదనంగా చెల్లించాలి. ఇక్కడ “ఐదవ వంతు” అంటే 20% అదనంగా. ఉదాహరణకు, ఒక దశమభాగం విలువ 100 రూపాయలు అని కేవలం అర్థం చేసుకోవడానికి అనుకుందాం. దాన్ని తిరిగి పొందాలంటే: 100 + 20 = 120, అంటే విలువకు ఐదవ వంతు అదనంగా. ఇది నేటి “జీతంలో 10% ఇవ్వాలా?” అనే ప్రశ్నకు నేరుగా వర్తించే నియమం కాదు. ఇది మోషే ధర్మశాస్త్రంలో దశమభాగానికి సంబంధించిన ప్రత్యేక నియమం. అందువల్ల ఈ విషయాన్ని కూడా సందర్భంతోనే అర్థం చేసుకోవాలి.
హిజ్కియా రాజు కాలంలో
ఇశ్రాయేలు చరిత్రలో కొంతకాలం దేవుని ఆరాధన నిర్లక్ష్యం చేయబడింది. హిజ్కియా రాజు కాలంలో దేవాలయ ఆరాధనను పునరుద్ధరించే ప్రయత్నం జరిగింది. ప్రజలు ధాన్యం, ద్రాక్షారసం, నూనె, తేనె మరియు ఇతర పంటల నుంచి దశమభాగాలను సమృద్ధిగా తీసుకువచ్చారు. అవి కుప్పలుగా పేరుకుపోయాయి అని 2 దినవృత్తాంతములు 31:5-10 వివరిస్తుంది. యాజకులు, లేవీయులు వాటిని నిర్వహించడానికి ఏర్పాట్లు చేశారు. ఇది దశమభాగం కేవలం వ్యక్తిగత ఆధ్యాత్మిక అనుభూతి కాదు; ఒక సమాజం దేవుని ఆరాధనకు సంబంధించిన వ్యవస్థను నిర్వహించడానికి ఉపయోగించిన వనరు కూడా అని చూపిస్తుంది.
నెహెమ్యా కాలంలో
నెహెమ్యా కాలంలో మరో సమస్య వచ్చింది. ప్రజలు దశమభాగాలను సరిగా ఇవ్వకపోవడంతో, లేవీయులు తమకు అవసరమైన జీవనాధారం కోల్పోయారు. దాంతో కొంతమంది లేవీయులు దేవాలయ సేవను వదిలి తమ పొలాలకు వెళ్లాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది. నెహెమ్యా దీనిని గమనించి వ్యవస్థను తిరిగి క్రమబద్ధం చేశాడు. ఇది ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెబుతుంది: ప్రజలు తమ బాధ్యతను నిర్వర్తించకపోతే, దేవుని సేవకు అంకితమైన వారి సేవ కూడా ప్రభావితమవుతుంది. నెహెమ్యా 10:37-39లో దశమభాగాలు మరియు లేవీయుల బాధ్యతల గురించి వివరాలు ఉన్నాయి. నెహెమ్యా 13వ అధ్యాయంలో కూడా దశమభాగాల నిర్వహణను తిరిగి సరిచేసిన విషయం కనిపిస్తుంది.
మలాకీ – “మీరు నన్ను దోచుకుంటున్నారు”
ఇప్పుడు వస్తుంది అత్యంత చర్చనీయమైన వచనం – మలాకీ 3:8-12. దశమభాగం గురించి నేటి చర్చల్లో అత్యంత ఎక్కువగా వినిపించే భాగం మలాకీ 3:8-12. “మనుష్యుడు దేవుని దోచుకొనునా?” అని దేవుడు అడుగుతున్నాడు. ప్రజలు, “మేము నిన్ను ఎలా దోచుకున్నాము?” అని అడుగుతారు. అప్పుడు దేవుని సమాధానం: “దశమభాగములలోను అర్పణలలోను.” ఇక్కడ “దోచుకోవడం” అనే మాట చాలా తీవ్రమైనది. ఎందుకు దేవుడు ఇలా అన్నాడు? ఎందుకంటే మలాకీ కాలంలో ఇశ్రాయేలీయులు దేవునితో ఉన్న నిబంధనలో తమ బాధ్యతలను నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నారు. దశమభాగాలు, అర్పణలు కూడా అందులో భాగమే. మలాకీ 3:9లో “మీరు శాపగ్రస్తులై ఉన్నారు” అని చెప్పబడింది. దీన్ని చదివిన వెంటనే, “నేను పది శాతం ఇవ్వకపోతే నాకు వ్యక్తిగతంగా దేవుని శాపం వస్తుంది” అని మాత్రమే అర్థం చేసుకోవడం చాలా సులభమైన కానీ అసంపూర్ణమైన వివరణ. మలాకీ సందేశం మోషే ధర్మశాస్త్రం కింద ఉన్న ఇశ్రాయేలు నిబంధన సమాజానికి ఇవ్వబడింది. వారి పంటలు, వర్షాలు, దేశంలో జీవనం, నిబంధనకు విధేయత — ఇవన్నీ ఆ నిబంధన సందర్భంలో ఉన్నాయి. అందువల్ల మలాకీ 3ను చదివేటప్పుడు దాని అసలు సందర్భాన్ని మర్చిపోకూడదు. అయితే అదే సమయంలో దేవుడు తన ప్రజల అవిధేయతను ఎంత తీవ్రంగా చూస్తున్నాడో కూడా ఈ వచనం స్పష్టంగా చూపిస్తుంది.
దేవుని సవాలు – “దశమభాగం మొత్తం తీసుకురండి”
మలాకీ 3:10లో దేవుడు ఇలా చెబుతున్నాడు: “దశమభాగమంతయు భాండాగారములోనికి తీసికొని రండి.” ఆ తర్వాత: “ఆకాశపు కిటికీలను మీకొరకు తెరచి, పట్టజాలని దీవెన మీ మీద కుమ్మరించుదునేమో నన్ను పరీక్షించుడి.” ఇది బైబిల్లో చాలా బలమైన భాష. కానీ దీన్ని కూడా సరైన సందర్భంలో చూడాలి. ఇది ఒక ఇశ్రాయేలు నిబంధన సమాజానికి ఇచ్చిన దేవుని పిలుపు. వారి పంటలు, దేశం, వర్షాలు, వ్యవసాయ జీవితం ఈ వాగ్దానంలో భాగం. కాబట్టి దీనిని, “ప్రతి క్రైస్తవుడు తన జీతంలో 10% ఇవ్వాలి; అప్పుడు దేవుడు తప్పకుండా డబ్బును రెట్టింపు చేస్తాడు” అనే ఆర్థిక ఫార్ములాగా మార్చడం వచనం చెప్పే విషయాన్ని మించి వెళ్లడం అవుతుంది. దేవుడు తన ప్రజల విధేయతకు ఆశీర్వాదం గురించి మాట్లాడుతున్నాడు; అది “డబ్బు పెట్టుబడి పెట్టి దేవుని నుంచి లాభం పొందే పద్ధతి” కాదు. మలాకీ 3:11లో దేవుడు వారి పంటలను నాశనం చేసే వాటిని అడ్డుకుంటానని చెబుతున్నాడు. ఇది అర్థం చేసుకోవడానికి ఆ కాలంలోని వ్యవసాయ జీవితం గుర్తుంచుకోవాలి. వర్షం సరిగ్గా పడకపోతే పంట నష్టపోతుంది. చీడపురుగులు వస్తే పంట నాశనం అవుతుంది. పంట నష్టపోతే కుటుంబ జీవితం, ఆర్థిక పరిస్థితి మొత్తం ప్రభావితమవుతుంది. అందుకే “ఆకాశపు కిటికీలు తెరవడం”, “చీడపురుగులను అడ్డుకోవడం” వంటి భాష ఆ కాలంలోని ఇశ్రాయేలు వ్యవసాయ సమాజానికి చాలా స్పష్టమైన అర్థాన్ని కలిగి ఉంది. మలాకీ 3:12లో దేవుడు “అన్ని జనములు మిమ్మల్ని ఆశీర్వదించబడినవారంటారు” అనే వాగ్దానం ఇస్తాడు. అంటే దేవుని ప్రజలు తమ దేవునితో సరైన సంబంధంలో నడుస్తున్నప్పుడు, వారి జీవితం ఇతరులకు కూడా సాక్ష్యంగా ఉండాలి. ఇక్కడ మళ్లీ దశమభాగం ఒక వ్యక్తి జేబులోని డబ్బు సమస్యగా మాత్రమే కాకుండా, దేవునితో నిబంధనలో జీవించే సమాజం యొక్క విశ్వాస్యత అనే పెద్ద విషయంతో కలిసిపోతుంది.
యేసు దశమభాగం గురించి ఏమి చెప్పాడు?
ఇక్కడికి వచ్చేసరికి మనం కొత్త నిబంధనలోకి వస్తాం. యేసు పరిసయ్యులను తీవ్రంగా మందలించిన సందర్భంలో దశమభాగం గురించి మాట్లాడాడు. మత్తయి 23:23లో ఆయన ఇలా చెబుతున్నాడు: పరిసయ్యులు పుదీనా, సోంపు, జీలకర్రలో దశమభాగం ఇస్తున్నారు. కానీ ధర్మశాస్త్రంలోని ముఖ్యమైన విషయాలు — న్యాయం, కనికరం, విశ్వాసం — విడిచిపెట్టారు. ఆ తర్వాత యేసు ఒక ముఖ్యమైన మాట చెబుతాడు: “వీటిని చేయవలెను, వాటిని విడిచిపెట్టకూడదు.” ఇక్కడ యేసు దశమభాగం ఇవ్వడాన్ని తప్పు అని చెప్పడం లేదు. కానీ సమస్య ఏమిటంటే వారు చిన్న విషయాల్లో చాలా ఖచ్చితంగా ఉండి, దేవుని దృష్టిలో మరింత బరువైన విషయాలను నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నారు. అంటే: దశమభాగం ఇచ్చి → కానీ న్యాయం లేకుండా జీవించడం → కనికరం లేకుండా ఉండటం → విశ్వాసం లేకపోవడం — దేవుని దృష్టిలో సరైన జీవితం కాదు. యేసు బోధలో ఇవ్వడం మాత్రమే కాదు, ఇచ్చే హృదయం మరియు జీవించే విధానం కూడా ముఖ్యమైనవి.
పరిసయ్యుడు, సుంకరి ఉపమానం
లూకా 18:9-14లో యేసు ఒక పరిసయ్యుడు మరియు ఒక సుంకరి గురించి ఉపమానం చెబుతాడు. పరిసయ్యుడు ప్రార్థిస్తూ, తాను వారానికి రెండుసార్లు ఉపవాసం ఉంటానని, తన సంపాదనలో దశమభాగం ఇస్తానని చెప్పుకుంటాడు. అతని మాటల్లో దేవుని పట్ల కృతజ్ఞత కంటే తన నీతిని తానే గొప్పగా చెప్పుకునే ధోరణి కనిపిస్తుంది. మరోవైపు సుంకరి తన పాపాన్ని గుర్తించి దేవుని కరుణ కోరుతాడు. యేసు ఈ ఉపమానం ద్వారా చెప్పిన ప్రధాన విషయం దశమభాగం ఇవ్వకూడదు అనేది కాదు. దేవుని ఎదుట మనిషి వినయంతో ఉండాలి అనేదే. అందుకే దశమభాగం గురించి మాట్లాడేటప్పుడు మరో ప్రశ్న కూడా అడగాలి: “నేను ఎంత ఇస్తున్నాను?” మాత్రమే కాదు — “నేను ఏ హృదయంతో ఇస్తున్నాను?”
హెబ్రీయులలో అబ్రాహాము దశమభాగం
హెబ్రీయులకు 7వ అధ్యాయం మెల్కీసెదెకు గురించి వివరిస్తుంది. అబ్రాహాము మెల్కీసెదెకుకు దశమభాగం ఇచ్చాడు. హెబ్రీయుల రచయిత ఈ సంఘటనను ఉపయోగించి, మెల్కీసెదెకు అబ్రాహాము కంటే గొప్పవాడని, తద్వారా మెల్కీసెదెకు యాజకత్వం యొక్క గొప్పతనాన్ని వివరించాడు. ఇక్కడ ప్రధాన విషయం “క్రైస్తవులు జీతంలో పది శాతం ఇవ్వాలి” అనే ఆజ్ఞను ఇవ్వడం కాదు. హెబ్రీయులకు 7లో అబ్రాహాము దశమభాగం ఇచ్చిన సంఘటన యాజకత్వం యొక్క గొప్పతనాన్ని వివరించడానికి ఉపయోగించబడుతోంది. కాబట్టి ఈ భాగాన్ని కూడా దాని అసలు ఉద్దేశ్యంతోనే చదవాలి.
కొత్త నిబంధనలో 10% తప్పనిసరా?
మరి కొత్త నిబంధనలో క్రైస్తవులు తప్పనిసరిగా 10% ఇవ్వాలా? ఇదే అసలు ప్రశ్న. బైబిల్ మొత్తం చూసినప్పుడు మనకు రెండు విషయాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. పాత నిబంధనలో ఇశ్రాయేలీయులకు దశమభాగం గురించి స్పష్టమైన ధర్మశాస్త్ర నియమాలు ఉన్నాయి. కొత్త నిబంధనలో మాత్రం, యేసు మరియు అపొస్తలులు క్రైస్తవ సంఘంలోని ప్రతి విశ్వాసికి, “నీ జీతంలో తప్పనిసరిగా 10% ఇవ్వాలి” అనే ప్రత్యక్ష సాధారణ ఆజ్ఞను నమోదు చేయలేదు. అదే సమయంలో కొత్త నిబంధన ఇవ్వడాన్ని చాలా బలంగా బోధిస్తుంది. ఉదాహరణకు 2 కొరింథీయులకు 9:7లో: “ప్రతి మనిషి తన హృదయంలో నిర్ణయించుకున్న ప్రకారం ఇవ్వాలి; విచారంతో గాని బలవంతంగా గాని కాదు.” అంటే కొత్త నిబంధనలో ఔదార్యం, ఉత్సాహం, స్వచ్ఛందత, హృదయపూర్వకత చాలా ముఖ్యమైనవి. అందువల్ల “10% అనే సంఖ్యకు అసలు విలువే లేదు” అని చెప్పడం కూడా సరైంది కాదు. చాలామంది క్రైస్తవులు దశమభాగాన్ని క్రమశిక్షణగా, దేవునిపై నమ్మకానికి గుర్తుగా అనుసరిస్తారు. కానీ “10% ఇవ్వకపోతే తప్పనిసరిగా దేవుడు శపిస్తాడు” అని మలాకీ 3ను నేటి క్రైస్తవులపై అదే నిబంధన రూపంలో నేరుగా ప్రయోగించడం మాత్రం సందర్భాన్ని దాటిపోతుంది.
దశమభాగం ఇవ్వడం తప్పా?
మరి దశమభాగం ఇవ్వడం తప్పా? కాదు. బైబిల్ దశమభాగం ఇవ్వడాన్ని చెడు పనిగా ఎక్కడా చూపించదు. యేసు కూడా మత్తయి 23:23లో దశమభాగం ఇచ్చే విషయాన్ని ప్రస్తావిస్తూ, దాని కంటే ముఖ్యమైన న్యాయం, కనికరం, విశ్వాసాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయడాన్ని తప్పుపట్టాడు. అందువల్ల ఒక క్రైస్తవుడు తన ఆదాయంలో 10% దేవుని పనికి ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకుంటే, అది కృతజ్ఞతతో, విశ్వాసంతో, స్వచ్ఛందంగా చేయవచ్చు. కానీ అదే సమయంలో “నేను 10% ఇచ్చాను కాబట్టి నా బాధ్యత అయిపోయింది” అనే ఆలోచన మాత్రం యేసు బోధకు సరిపోదు.
దశమభాగం ఎవరికి ఇవ్వాలి?
దశమభాగం ఎవరికి ఇవ్వాలి? పాత నిబంధనలో దశమభాగం లేవీయుల సేవకు, దేవుని ఆరాధనకు సంబంధించిన వ్యవస్థకు, అలాగే కొన్ని సందర్భాల్లో పేదలు, అనాథలు, విధవరాళ్లు, పరదేశులు వంటి అవసరంలో ఉన్నవారికి ఉపయోగించబడింది. నేటి క్రైస్తవుడు దశమభాగం లేదా తన ఆదాయంలో ఒక భాగాన్ని దేవుని పనికి ఉపయోగించాలనుకుంటే, అది ఎక్కడికి వెళ్తుందో కూడా ఆలోచించడం ముఖ్యం. అది నిజంగా దేవుని సేవకు ఉపయోగపడుతున్నదా? అవసరంలో ఉన్నవారికి సహాయం చేస్తున్నదా? సువార్త సేవకు ఉపయోగపడుతున్నదా? నిజాయితీగా నిర్వహించబడుతున్నదా? ఇలాంటి ప్రశ్నలు కూడా ముఖ్యమైనవే. ఎందుకంటే బైబిల్లో ఇవ్వడం మాత్రమే కాదు — ఇచ్చిన దాని నిర్వహణలో కూడా విశ్వాస్యత ముఖ్యమైనది.
దశమభాగం కేవలం డబ్బు కాదు
దశమభాగం అంటే కేవలం డబ్బు కాదు. బైబిల్ కాలంలోని దశమభాగంలో ధాన్యం ఉంది, ద్రాక్షారసం ఉంది, నూనె ఉంది, పశువులు ఉన్నాయి, దేవుని సేవ ఉంది, లేవీయుల జీవనాధారం ఉంది, కుటుంబంతో దేవుని సన్నిధిలో ఆనందించడం ఉంది, పేదలకు సహాయం ఉంది, కృతజ్ఞత ఉంది, దేవునిపై ఆధారపడటం ఉంది. అందుకే దశమభాగాన్ని కేవలం “జీతం వచ్చిన వెంటనే 10% తీసి ఇవ్వాలి” అనే ఒక వాక్యంలో బంధిస్తే, బైబిల్ ఇచ్చే విస్తృతమైన చిత్రాన్ని మనం కోల్పోతాం.
బైబిల్ నేర్పే పాఠాలు
- అబ్రాహాము → కృతజ్ఞత
- యాకోబు → దేవునిపై ఆధారపడటం
- మోషే ధర్మశాస్త్రం → ఆరాధన, లేవీయుల సేవ, కుటుంబ ఆనందం, పేదల సంరక్షణ
- హిజ్కియా కాలం → సమాజంగా ఆరాధన నిర్వహణ
- నెహెమ్యా కాలం → ఇవ్వడంలో నిర్లక్ష్యం సేవను దెబ్బతీస్తుంది
- మలాకీ → నిబంధన అవిశ్వాస్యత తీవ్రం
- యేసు → దశమభాగంతో పాటు న్యాయం, కనికరం, విశ్వాసం
- కొత్త నిబంధన → స్వచ్ఛందంగా, సంతోషంగా ఇవ్వాలి
ఈ రోజున మనం ఏం చేయాలి?
ముందుగా నాలుగు ప్రశ్నలు వేసుకోవాలి:
- నాకు ఉన్నదంతా దేవుని నుంచే వచ్చిందని నమ్ముతున్నానా?
- దేవుని పనికి, అవసరంలో ఉన్నవారికి నేను సహాయం చేస్తున్నానా?
- నేను ఇచ్చేది ప్రేమతోనా, భయంతోనా?
- ఇవ్వడం వల్ల నా హృదయం దేవుని వైపు తిరుగుతుందా?
దశమభాగం, అర్పణ తేడా
దశమభాగం = పదో వంతు (10%).
అర్పణ = దానికి అదనంగా స్వచ్ఛందంగా ఇచ్చే కానుక.
రెండూ వేరు. కాబట్టి “10% ఇచ్చాను, ఇక నా బాధ్యత తీరింది” అనుకోకూడదు.
అసలు సమస్య హృదయం
దశమభాగం డబ్బు సమస్య కాదు, హృదయ సమస్య. దేవుడు ఇచ్చినదాన్ని గుర్తించి, కృతజ్ఞతతో, విశ్వాసంతో ఇవ్వడమే ముఖ్యం.
ముగింపు
దశమభాగం బైబిల్లో మొదటి నుంచి ఉన్నా, అది కేవలం 10% డబ్బు ఇవ్వడం మాత్రమే కాదు. దేవుని ఆరాధన, సేవకుల జీవనం, పేదల సంరక్షణ, కుటుంబ ఆనందం, కృతజ్ఞత అన్నీ దానిలో ఉన్నాయి. పాత నిబంధనలో నియమంగా ఉండగా, కొత్త నిబంధనలో స్వచ్ఛందంగా, హృదయపూర్వకంగా ఇవ్వాలని నొక్కి చెప్పబడింది. కాబట్టి ఇవ్వడంలో సంఖ్య కంటే హృదయమే ప్రధానం.
ఆధార వచనాలు
ఆదికాండము 14:18-20; ఆదికాండము 28:20-22; లేవీయకాండము 27:30-33; సంఖ్యాకాండము 18:21-24; 18:25-32; ద్వితీయోపదేశకాండము 12:5-7, 17-19; ద్వితీయోపదేశకాండము 14:22-29; ద్వితీయోపదేశకాండము 26:12-15; 2 దినవృత్తాంతములు 31:5-10; నెహెమ్యా 10:35-39; 12:44; 13:5, 12; మలాకీ 3:8-12; మత్తయి 23:23; లూకా 11:42; 18:9-14; హెబ్రీయులకు 7:4-10; 2 కొరింథీయులకు 9:7.
ఇలాంటి మరిన్ని తెలుగు బైబిల్ ఆర్టికల్స్
బైబిల్లోని విషయాలను మరింత సులభంగా, ఆసక్తికరంగా అర్థం చేసుకోవాలనుకుంటే, మా తెలుగు ఆర్టికల్స్ విభాగాన్ని కూడా చూడండి. ఇలాంటి మరిన్ని ఆసక్తికరమైన తెలుగు బైబిల్ ఆర్టికల్స్ చదవడానికి క్రింది లింక్ను ఓపెన్ చేయండి:
