నా జీవితంలో అత్యంత భయంకరమైన సమయంలో — దేవుడు నిజంగా నాతో ఉన్నాడా?

జీవితంలో కొన్ని క్షణాలు మనల్ని పూర్తిగా మార్చేస్తాయి. కొన్ని మాటలు మన హృదయంలో శాశ్వతంగా నిలిచిపోతాయి.

ముఖ్యంగా మనకు అత్యంత ప్రియమైన వ్యక్తి ఆసుపత్రి మంచంపై ఉన్నప్పుడు, మనసు వందల ప్రశ్నలతో నిండిపోతుంది. రేపు ఏమి జరుగుతుందో తెలియదు. అంతా బాగానే జరుగుతుందో లేదో అర్థం కాదు. అప్పుడు భయం, ఆందోళన, నిస్సహాయత మన హృదయాలను చుట్టుముడతాయి.

ఈ భయం కేవలం మనసులో ఉండిపోదు. అది శరీరాన్ని కూడా ఆవరిస్తుంది. గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుంది. చేతులు చెమటపడతాయి. కడుపులో ఏదో బరువుగా అనిపిస్తుంది. ఆలోచనలు ఒకదాని వెంట ఒకటి తిరుగుతూనే ఉంటాయి — నిద్ర పట్టదు, ఏదీ తినాలనిపించదు, ఒక్క క్షణం కూడా మనసు నిమ్మళంగా ఉండదు. కొందరికి ఈ భయం చేతులు వణికేలా చేస్తుంది, కొందరికి మాట పెగలదు, కొందరు ఏడవాలనిపించినా ఏడవలేని స్థితిలో ఉండిపోతారు.

అలాంటి రాత్రుల్లో మనం మామూలుగా నమ్మే విషయాలు కూడా దూరంగా అనిపిస్తాయి. “దేవుడు ఉన్నాడు” అని ఎన్నోసార్లు చెప్పుకున్న మాట, ఆ క్షణంలో మాత్రం చాలా బలహీనంగా వినిపిస్తుంది. మనసులో ఒకటే ప్రశ్న మిగిలిపోతుంది — “నిజంగా దేవుడు ఇక్కడ ఉన్నాడా? ఈ భయంకరమైన సమయంలో కూడా ఆయన నాతో ఉన్నాడా?” ఈ ప్రశ్న అడగడం తప్పు కాదు. ఇది మనం బలహీనులమని కాదు, మనం మనుషులమని చూపించే సహజమైన ప్రశ్న. బైబిల్‌లో గొప్ప విశ్వాసులుగా పేరుపొందిన వారు కూడా ఈ ప్రశ్నను అడిగారు — దావీదు, ఏలీయా, యోబు వంటి వారు కూడా తమ కష్టకాలంలో దేవుడు తమను వదిలేశాడేమో అని భయపడ్డారు. కాబట్టి ఈ భయం మీ విశ్వాసం బలహీనమైనదని కాదు, మీరు నిజాయితీగా ఉన్నారని చూపిస్తుంది.

అలాంటి సమయాల్లో కీర్తనలు 23:4 మనకు ఒక గొప్ప సత్యాన్ని గుర్తుచేస్తుంది. దేవుడు మనల్ని ప్రతి కష్టం నుంచి దూరంగా ఉంచుతానని వాగ్దానం చేయలేదు. కానీ కష్టాల మధ్యలో కూడా మనతో పాటు నడుస్తానని మాత్రం వాగ్దానం చేశాడు.

ప్రధాన వచనం

“నేను మరణ ఛాయగల లోయలో నడిచినప్పటికీ ఏ అపాయానికీ భయపడను. ఎందుకంటే నీవు నాకు తోడై ఉన్నావు. నీ దండమును, నీ ఊతకర్రను నన్ను ఆదరిస్తాయి.”

— కీర్తనలు 23:4

చారిత్రక నేపథ్యం

ఈ మాటలను ఇశ్రాయేలు రాజైన దావీదు రాశాడు. అయితే రాజు కావడానికి చాలా ముందు, ఆయన ఒక సాధారణ గొర్రెల కాపరిగా జీవితం మొదలుపెట్టాడు.

ఆ రోజుల్లో గొర్రెల కాపరులు తమ మందలను పచ్చిక బయళ్లకు తీసుకెళ్లడానికి తరచూ ప్రమాదకరమైన లోయల గుండా ప్రయాణించాల్సి వచ్చేది. ఆ లోయలు చాలా ఇరుకుగా, లోతుగా ఉండేవి. కొండల నీడ వల్ల సూర్యకాంతి కూడా పూర్తిగా అక్కడికి చేరేది కాదు. చీకటి ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల ఆ దారులను “మరణ ఛాయగల లోయలు” అని పిలిచేవారు. అడవి జంతువులు ఎప్పుడు దాడి చేస్తాయో ఎవరికీ తెలియదు. అలాంటి సమయంలో గొర్రెలు తమ కాపరి చేతిలో ఉన్న దండాన్ని, ఊతకర్రను చూసి ధైర్యం తెచ్చుకునేవి — ఎందుకంటే ఆ కాపరి తమను వదిలిపెట్టడని వాటికి తెలుసు.

గొర్రెల కాపరి తన మందకు ఆహారం, నీళ్లు వెతకడమే కాదు, రాత్రిపూట కాపలా కాయడం, ప్రమాదాలను ముందే గుర్తించడం కూడా చేయాల్సి ఉండేది. ఇది కేవలం దావీదు చిన్నప్పటి జ్ఞాపకం మాత్రమే కాదు. ఆయన గొర్రెల కాపరిగా ఉన్నప్పుడు, ఒకసారి సింహం, ఒకసారి ఎలుగుబంటి తన మందపై దాడి చేసినప్పుడు, ఆయన తన ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి మందను కాపాడాడు. ఆ అనుభవాలే ఆయనకు దేవుని కాపుదల ఎలా ఉంటుందో అర్థం చేయించాయి — ఎందుకంటే ఒక మంచి కాపరి తన మందను ప్రమాదంలో వదిలిపెట్టి పారిపోడు, ప్రాణాలొడ్డి అయినా కాపాడతాడు.

ఆ తర్వాత దావీదు జీవితంలో ఇంకా పెద్ద లోయలు ఎదురయ్యాయి. రాజైన సౌలు అసూయతో ఆయనను వెంబడించాడు. ఏళ్ల తరబడి దావీదు గుహల్లో దాక్కోవాల్సి వచ్చింది, ఎడారుల్లో తిరగాల్సి వచ్చింది, ఎప్పుడు ప్రాణం పోతుందో తెలియని పరిస్థితుల్లో జీవించాల్సి వచ్చింది. ఆ కష్టాల మధ్యలోనే దావీదు ఒక గొప్ప సత్యాన్ని తెలుసుకున్నాడు — దేవుడు మనలను లోయలోకి వెళ్లకుండా ఆపడు, కానీ ఆ లోయలో మనతో పాటు నడుస్తాడు.

అందుకే ఆయన నమ్మకంగా ఇలా రాయగలిగాడు — “నేను మరణ ఛాయగల లోయలో నడిచినప్పటికీ ఏ అపాయానికీ భయపడను.” ఇక్కడ దావీదు “నేను ఆ లోయను చూడను” అని రాయలేదు, “నేను ఆ లోయలో నడుస్తాను” అని రాశాడు. లోయ ఆయన గమ్యం కాదు, అది కేవలం ప్రయాణంలో ఒక భాగం మాత్రమే. ఇది ఒక సాధారణ కవితా వాక్యం కాదు — ఇది సొంత అనుభవం నుంచి పుట్టిన లోతైన నమ్మకం. గొర్రెల కాపరిగా, పారిపోతున్న యువకుడిగా, చివరికి రాజుగా — దావీదు జీవితంలోని ప్రతి దశలోనూ దేవుడు తనను వదిలిపెట్టలేదని ఆయనకు స్వయంగా అనుభవమైంది.

ప్రధాన కథ

నిఖిల్ చిన్నప్పటి నుంచి తన తండ్రితో ఎంతో సన్నిహితంగా ఉండేవాడు — సైకిల్ తొక్కడం నేర్పించింది, తను మొదటిసారి పాఠశాలకు వెళ్లిన రోజు చేయి పట్టుకుని నడిపించింది, తను ఓడిపోయినప్పుడల్లా ధైర్యం చెప్పింది — అన్నీ చేసింది అతని తండ్రే.

ఆ రోజు సాయంత్రం వరకు అంతా సవ్యంగానే ఉంది. ఇద్దరూ కలిసి భోజనం చేశారు. భవిష్యత్తు గురించి మాట్లాడుకున్నారు. నిఖిల్ తన పరీక్షల గురించి చెప్పగా, అతని తండ్రి ఎప్పటిలాగే ధైర్యం చెప్పాడు.

కానీ కొన్ని గంటల్లోనే అంతా మారిపోయింది. అకస్మాత్తుగా అతని తండ్రికి ఛాతిలో తీవ్రమైన నొప్పి వచ్చింది. వెంటనే కుటుంబ సభ్యులు ఆయనను ఆసుపత్రికి తీసుకువచ్చారు. అంబులెన్స్‌లో వెళ్తున్నప్పుడు నిఖిల్ తన తండ్రి చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు, ఏమి మాట్లాడాలో తెలియక మౌనంగా ఉండిపోయాడు. పరీక్షల అనంతరం వైద్యులు వచ్చి నెమ్మదిగా చెప్పారు — “రేపు ఉదయం శస్త్రచికిత్స చేయాల్సి ఉంటుంది.”

ఆ మాట విన్న వెంటనే నిఖిల్ గుండె బలంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది. ఆసుపత్రి కారిడార్‌లో ఉన్న కుర్చీలో అతను నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నాడు. తెల్లటి గోడలు, మందుల వాసన, దూరంగా వినిపిస్తున్న యంత్రాల శబ్దాలు అతని మనసులోని భయాన్ని మరింత పెంచుతున్నాయి. అతని తల్లి పక్కనే కూర్చుని కళ్లు తుడుచుకుంటోంది. ఆమెను ధైర్యం చెప్పాలని అనుకున్నా, తనకే మాటలు దొరకలేదు. ఆ మాటలు విన్నప్పటి నుంచి అతని మనసులో ఒక్కటే ప్రశ్న తిరుగుతోంది — “రేపు ఏమి జరుగుతుంది?”

కొద్దిసేపటి తర్వాత, కారిడార్‌లో అతని పక్కన కూర్చున్న ఒక నర్సు అతని ముఖం చూసి మెల్లగా అడిగింది, “మీరు బాగానే ఉన్నారా?” నిఖిల్ తలాడించి, “అంతా బాగానే ఉంది” అని చెప్పబోయాడు, కానీ మాటలు గొంతులోనే ఆగిపోయాయి. కొన్ని క్షణాల తర్వాత అతను నిజాయితీగా చెప్పాడు — “నాకు చాలా భయంగా ఉంది. రేపు ఏమవుతుందో అర్థం కావడం లేదు.” ఆ నర్సు చిరునవ్వుతో, “ఈ ఆసుపత్రిలో నేను ఇలాంటి భయాన్ని రోజూ చూస్తాను. కానీ మీరు ఒంటరిగా లేరు, గుర్తుంచుకోండి” అని చెప్పి వెళ్లిపోయింది. ఆ చిన్న మాట కూడా అతని మనసుకు కొంచెం ఊరటనిచ్చింది, కానీ భయం పూర్తిగా తగ్గలేదు.

అతను కిటికీ దగ్గరకు వెళ్లి బయటకు చూశాడు. రోడ్డుపై వాహనాలు నెమ్మదిగా కదులుతున్నాయి. ప్రపంచమంతా ప్రశాంతంగా కనిపిస్తోంది. కానీ అతని మనసులో మాత్రం తుఫాను కొనసాగుతోంది. కొన్నిసార్లు జీవితం కూడా ఇలాగే ఉంటుంది. బయటకు అంతా ప్రశాంతంగా కనిపిస్తుంది. కానీ మన హృదయంలో మాత్రం అలజడి కొనసాగుతూనే ఉంటుంది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత నిఖిల్ తన బ్యాగ్‌ను తెరిచాడు. అందులో ఒక చిన్న బైబిల్ కనిపించింది. అది అతని తండ్రిదే — హడావిడిగా ఇంటి నుంచి బయలుదేరేటప్పుడు ఎవరో అదే బ్యాగ్‌లో పెట్టేసారు. ఆ బైబిల్ మొదటి పేజీలో అతని తండ్రి చేతిరాతతో ఒక వాక్యం రాసి ఉంది — “పరిస్థితులు మారిపోవచ్చు. కానీ దేవుడు ఎప్పటికీ మారడు.” నిఖిల్ ఆ మాటలను మళ్లీ మళ్లీ చదివాడు. ఇది తన తండ్రి ఎప్పుడో రాసుకున్న మాట, కానీ ఇప్పుడు అదే మాట తనకు చెప్పబడుతున్నట్టు అనిపించింది.

ఆ తర్వాత అతను బైబిల్‌ను తెరిచాడు. అతని చూపు కీర్తనలు 23వ అధ్యాయంపై పడింది. “నేను మరణ ఛాయగల లోయలో నడిచినప్పటికీ ఏ అపాయానికీ భయపడను. ఎందుకంటే నీవు నాకు తోడై ఉన్నావు.” ఆ మాటలను చదివిన తర్వాత అతని హృదయంలో ఒక విచిత్రమైన ప్రశాంతత కలిగింది.

అతను కళ్లు మూసుకుని నిశ్శబ్దంగా ప్రార్థించాడు. “ప్రభువా, నాకు చాలా భయంగా ఉంది. రేపు ఏమి జరుగుతుందో నాకు తెలియదు. కానీ నువ్వు నాతోనే ఉన్నావని నమ్మడానికి నాకు సహాయం చేయి.” ఆ ప్రార్థన తర్వాత కూడా పరిస్థితుల్లో ఎలాంటి మార్పు రాలేదు. ఆసుపత్రి అలాగే ఉంది. రాత్రి అలాగే ఉంది. భవిష్యత్తు గురించిన ప్రశ్నలు కూడా అలాగే ఉన్నాయి. కానీ నిఖిల్ హృదయంలో మాత్రం ఒక మార్పు ప్రారంభమైంది. అతను ఒంటరిగా లేడనే భావన అతనిలో కలిగింది.

మరుసటి ఉదయం సూర్యకిరణాలు కిటికీ గుండా లోపలికి వచ్చాయి. శస్త్రచికిత్స గది బయట కూర్చున్న నిఖిల్ తన చేతిలో ఉన్న బైబిల్‌ను మరోసారి చూశాడు. అదే వచనం అతని కళ్ల ముందు కనిపించింది — “ఎందుకంటే నీవు నాకు తోడై ఉన్నావు.” కొన్ని గంటల నిరీక్షణ తర్వాత, వైద్యులు బయటకు వచ్చి శస్త్రచికిత్స విజయవంతంగా జరిగిందని చెప్పారు. నిఖిల్ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి — కృతజ్ఞతతో నిండిన నీళ్లు. తండ్రి కోలుకున్నాక, ఒక రోజు నిఖిల్ ఆ రాత్రి గురించి అతనితో చెప్పాడు. తండ్రి చిరునవ్వుతో, “నేను ఆ వాక్యం ఎన్నో లోయల్లో నడిచి రాసుకున్నాను. అది నీకు కూడా సాయపడిందని తెలిసి నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది” అని అన్నాడు.

ఆ రోజు నుంచి నిఖిల్ ఆసుపత్రి కారిడార్‌లో వేచి ఉండే ప్రతి కుటుంబాన్ని చూసినప్పుడు తనకు తెలిసిన ఆ భయాన్ని గుర్తుచేసుకుంటాడు. ఒకసారి అతను తనలాగే భయపడుతున్న ఒక అపరిచిత వ్యక్తి పక్కన కూర్చొని, తనకు జరిగిన అనుభవాన్ని పంచుకున్నాడు. అది ఆ వ్యక్తికి ఎంత ఊరటనిచ్చిందో చూసి, నిఖిల్‌కు తన భయం కూడా ఎందుకోసమో అర్థమైనట్టు అనిపించింది.

ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన సత్యం మనం గమనించాలి. దేవుడు నిఖిల్‌కు ఆ రాత్రి భయం రాకుండా ఆపలేదు, ఆ నిరీక్షణను తీసివేయలేదు. కానీ ఆ లోయ గుండా అతను ఒంటరిగా నడవలేదు. దేవుడు ఫలితాన్ని తన సమయంలో, తన విధంగా చూపించాడు — నిస్సహాయత మధ్యలో ఒక చిన్న మాట ద్వారా, ఒక పాత వాక్యం ద్వారా, చివరికి మంచి వార్త ద్వారా. దేవుడు మన కష్టాలను ఎప్పుడూ తక్షణం తీసివేయకపోవచ్చు, కానీ ఆయన మనతో నడుస్తూ, న్యాయమైనది, సరైనది తన సమయంలో జరిగేలా చూస్తాడు.

బైబిలు వివరణ

ఈ వచనం మనకు నాలుగు గొప్ప సత్యాలను నేర్పిస్తుంది.

మొదటిది, దేవుడు మనలను లోయ నుంచి తప్పించడని కాదు, ఆ లోయ గుండా మనతో నడుస్తాడని వాగ్దానం. దావీదు “నేను ఆ లోయను చూడను” అని రాయలేదు, “నేను ఆ లోయలో నడుస్తాను” అని రాశాడు. కష్టం రాకుండా ఆగదు, కానీ దాన్ని ఒంటరిగా ఎదుర్కోవాల్సిన అవసరం లేదు. ఇది మనం అర్థం చేసుకోవాల్సిన మొదటి సత్యం, ఎందుకంటే చాలామంది “దేవుడు నాతో ఉంటే ఎలాంటి కష్టం రాదు” అని తప్పుగా ఆశిస్తారు.

రెండవది, ఈ వచనంలో “మరణ ఛాయ” అనే మాట గమనించదగినది. అది మరణం కాదు, కేవలం దాని నీడ మాత్రమే. అంటే ఎంత భయంకరంగా అనిపించినా, అది శాశ్వతం కాదు, అది ఒక తాత్కాలిక దశ మాత్రమే. నీడ ఎంత చీకటిగా ఉన్నా, అది ఒక వస్తువు కాదు, అది కాంతి లేని ఒక క్షణం మాత్రమే.

మూడవది, దండము మరియు ఊతకర్ర రెండూ కాపరి పనిముట్లు. దండము శత్రువుల నుంచి కాపాడటానికి, ఊతకర్ర దారి తప్పిన గొర్రెను వెనక్కి తీసుకురావడానికి వాడేవారు. అంటే దేవుడు మనలను రక్షించడమే కాదు, తప్పు దారిలో వెళ్తున్నప్పుడు మళ్లీ సరైన దారిలోకి కూడా తీసుకువస్తాడు.

నాలుగవది, ఈ వచనం భయం లేకపోవడం గురించి కాదు, భయం ఉన్నప్పటికీ నమ్మకం ఉంచడం గురించి. దావీదు “నాకు భయం లేదు” అని చెప్పలేదు, “నేను భయపడను” అని ఒక నిర్ణయంగా చెప్పాడు — అంటే భయం అనిపించినా, దాన్ని తనను శాసించనివ్వనని చెప్పడం. ఇది మనం ప్రతిరోజూ గుర్తుపెట్టుకోవాల్సిన మాట — భయం అనిపించడం తప్పు కాదు, కానీ ఆ భయానికి చివరి మాట చెప్పే అధికారం ఇవ్వకూడదు.

నేటి జీవితానికి అన్వయం

ఈ రోజు కూడా చాలామంది ఇలాంటి “మరణ ఛాయగల లోయల్లో” నడుస్తున్నారు.

ఒక కుటుంబం ప్రియమైన వ్యక్తి ఆసుపత్రిలో ఉండటం చూస్తోంది.

ఒక వ్యక్తి తీవ్రమైన అనారోగ్య వార్త విని కుంగిపోతున్నాడు.

ఒక తల్లి తన బిడ్డ పరీక్షా ఫలితాల కోసం ఎదురుచూస్తోంది.

ఒక ఉద్యోగి తన కుటుంబ సభ్యుడి శస్త్రచికిత్స ఫలితం కోసం భయంగా వేచి ఉన్నాడు.

ఒక వృద్ధ దంపతులు జీవితంలో మొదటిసారి తీవ్రమైన ఆరోగ్య సమస్యను ఎదుర్కొంటున్నారు.

ఒక విద్యార్థి తన భవిష్యత్తు గురించి తీవ్రమైన అనిశ్చితిలో ఉన్నాడు.

ఒక వ్యాపారి తన వ్యాపారం మూతపడుతుందేమో అని రాత్రిళ్లు నిద్రలేకుండా గడుపుతున్నాడు.

వారందరి హృదయాల్లో ఒకే ప్రశ్న ఉంది — “రేపు ఏమి జరుగుతుంది?”

ఈ లోయలు అన్నీ ఒకేలా ఉండవు. కొన్ని కొన్ని రోజుల్లో ముగుస్తాయి, కొన్ని నెలలు, సంవత్సరాలు కొనసాగవచ్చు. కానీ లోయ పొడవుతో సంబంధం లేకుండా, దేవుని వాగ్దానం మాత్రం ఒక్కటే.

దేవుడు మాత్రం ఒకే సమాధానం ఇస్తున్నాడు — “నేను నీతో ఉన్నాను. ఈ లోయలో నిన్ను ఒంటరిగా వదిలిపెట్టను.”

హెచ్చరిక

ఇక్కడ ఒక విషయం జాగ్రత్తగా అర్థం చేసుకోవాలి. “దేవుడు నాతో ఉంటాడు” అనే వాగ్దానం, మనం జాగ్రత్త లేకుండా ప్రవర్తించడానికి ఒక సాకు కాదు.

కొంతమంది ఈ వాగ్దానాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటారు — “దేవుడు ఎలాగూ నన్ను కాపాడతాడు కాబట్టి, నేను వైద్యుల సలహా పాటించకపోయినా, జాగ్రత్తలు తీసుకోకపోయినా పర్వాలేదు” అని. ఇది సరైనది కాదు. నిఖిల్ దేవుని తోడును నమ్మాడు, కానీ అతను వైద్యుల సలహాను నిర్లక్ష్యం చేయలేదు, తన తండ్రికి కావాల్సిన చికిత్సను ఆపలేదు. దేవుని తోడును నమ్మడం అంటే, మనకు అందుబాటులో ఉన్న సహాయాన్ని, జ్ఞానాన్ని వదిలేయడం కాదు.

బైబిల్‌లోనే దీనికి ఒక హెచ్చరిక కనిపిస్తుంది. యేసును శోధించినప్పుడు సాతాను ఆయనను గుడి శిఖరం మీద నుంచి దూకమని, “దేవదూతలు నిన్ను కాపాడతారు కదా” అని రెచ్చగొట్టాడు. కానీ యేసు దీన్ని తిరస్కరించి, “నీ దేవుడైన ప్రభువును పరీక్షింపవద్దు” అని బదులిచ్చాడు. అంటే దేవుని తోడు, రక్షణ వాగ్దానాలను మనం అనవసరమైన సాహసాలకో, నిర్లక్ష్యానికో సాకుగా వాడకూడదు. అదే విధంగా, “దేవుడు నా ఆరోగ్యాన్ని చూసుకుంటాడు” అని చెప్పి మందులు మానేయడం, జాగ్రత్తలు వదిలేయడం కూడా విశ్వాసం కాదు, అది నిర్లక్ష్యం. నిజమైన విశ్వాసం అంటే, మన వంతు బాధ్యతగా చేస్తూ, ఫలితాన్ని దేవునికి వదిలిపెట్టడం.

ఆచరణీయ చర్యలు

మీరు ఇప్పుడు ఇలాంటి భయంకరమైన లోయలో నడుస్తున్నట్టు అనిపిస్తే, ఈ కింది విషయాలు సహాయపడతాయి.

మీ భయాన్ని దేవుని ముందు నిజాయితీగా చెప్పండి. దాచుకోవద్దు, తగ్గించుకుని చెప్పుకోవద్దు. “నాకు భయంగా లేదు” అని నటించే బదులు, ఉన్నదున్నట్టుగా వ్యక్తపరచడమే నిజమైన ప్రార్థన.

ఈ వచనాన్ని రాసి, మీకు కనిపించే చోట పెట్టుకోండి — అద్దం మీద, ఫోన్ లాక్ స్క్రీన్ మీద, డైరీలో. భయం ముంచుకొచ్చిన క్షణంలో దాన్ని మళ్ళీ చదవడం మనసును నిలదొక్కుకోవడానికి సాయపడుతుంది.

వైద్యులు, నిపుణులు చెప్పే సలహాలను జాగ్రత్తగా పాటించండి. దేవుని తోడు మన బాధ్యతను తీసివేయదు, దానికి తోడుగా నిలుస్తుంది. ప్రార్థనతో పాటు తగిన చర్య కూడా అవసరం.

మీ భయాన్ని ఒంటరిగా మోయకండి. కుటుంబ సభ్యులతో, స్నేహితులతో, లేదా నమ్మకమైన ఒక వ్యక్తితో పంచుకోండి. మాటల్లో చెప్పుకోవడం వల్ల భారం కొంచెం తేలికవుతుంది.

చిన్న ఊరటనిచ్చే క్షణాలను గుర్తించండి — ఒక మంచి మాట, ఒక సాయం చేసే చెయ్యి, ఒక చిన్న ఆశాకిరణం. ఇవే దేవుడు మీతో ఉన్నాడని రుజువులు. వీటిని పట్టించుకోకుండా వదిలేయకండి.

ఇలాంటి పరిస్థితిని ఇంతకుముందు దాటిన వారితో మాట్లాడండి. “నేను కూడా ఇలాంటి భయాన్ని ఎదుర్కొన్నాను, దేవుడు నన్ను నడిపించాడు” అనే ఒక్క మాట కూడా పెద్ద ధైర్యాన్నిస్తుంది.

ఫలితం ఎలా ఉన్నా దేవుని సన్నిధిని నమ్మడం మానుకోకండి. కొన్నిసార్లు ఫలితం మనం కోరుకున్నట్టుగా ఉండకపోవచ్చు. అలాంటి సమయాల్లో కూడా దేవుడు మనతోనే ఉన్నాడని నమ్మడం, ఆయనపై ఆధారపడటం మానకూడదు.

ఈ లోయ దాటిన తర్వాత, మీ అనుభవాన్ని మర్చిపోకండి. దేవుడు మిమ్మల్ని ఎలా నడిపించాడో గుర్తుపెట్టుకోండి — భవిష్యత్తులో మరో లోయ ఎదురైనప్పుడు, ఈ జ్ఞాపకమే మీకు కొత్త ధైర్యాన్నిస్తుంది.

ముగింపు

కాబట్టి, “నా జీవితంలో అత్యంత భయంకరమైన సమయం గుండా వెళ్తున్నాను — దేవుడు నిజంగా నాతో ఉన్నాడా?” అనే ప్రశ్నకు జవాబు ఏమిటి?

అవును, ఆయన ఉన్నాడు.

భయం పూర్తిగా మాయమైపోతుందని దీని అర్థం కాదు. ఫలితం మీకు కావాల్సిన విధంగానే ఉంటుందని కూడా దీని అర్థం కాదు. కొన్నిసార్లు రాత్రి పొడవుగా అనిపించవచ్చు, ప్రశ్నలకు వెంటనే సమాధానం దొరకకపోవచ్చు.

కానీ దేవుడు ఆ లోయలో మిమ్మల్ని ఒంటరిగా వదిలిపెట్టడు. ఆయన దండము, ఆయన ఊతకర్ర మీ వెంటే ఉంటాయి — కాపాడుతూ, సరైన దారిలో నడిపిస్తూ.

నిఖిల్ ఇప్పుడు ఆ రాత్రిని గుర్తుచేసుకుంటే, భయం మాత్రమే గుర్తుకు రాదు — ఆ భయం మధ్యలో తనకు దొరికిన ప్రశాంతత కూడా గుర్తుకు వస్తుంది. అతని తండ్రి రాసిన ఆ చిన్న మాట ఇప్పుడు అతని సొంత జీవితంలో కూడా ఒక సత్యంగా మారింది — పరిస్థితులు మారిపోవచ్చు, కానీ దేవుడు ఎప్పటికీ మారడు. ఇప్పుడు నిఖిల్ ఎవరైనా ఇలాంటి భయంతో బాధపడుతుంటే, తనకు తెలిసిన ఈ సత్యాన్నే వారితో పంచుకుంటాడు. ఆ ఒక్క రాత్రి అతని విశ్వాసాన్ని శాశ్వతంగా మార్చేసింది — ఇప్పుడు అతనికి దేవుడు కేవలం చర్చిలో వినే మాటగా కాదు, తన స్వంత భయంకరమైన రాత్రిలో తనతో నడిచిన నిజమైన తోడుగా అనిపిస్తాడు.

మీరు ఇప్పుడు ఏదో ఒక చీకటి లోయలో నడుస్తూ ఉండవచ్చు. ఆ లోయ ఎంతో సేపు ఉండవచ్చు, లేదా త్వరగానే ముగియవచ్చు — అది మీకు తెలియదు. కానీ కీర్తనలు 23:4 మనకు గుర్తుచేసేది ఇదే — చీకటి శాశ్వతం కాదు, భయం అంతిమం కాదు, దేవుని సన్నిధి మాత్రం ఎప్పటికీ మారదు.

ఇది దేవుడు చేసిన అనేక సహాయాలు, అద్భుతాలు మరియు వాగ్దానాలలో ఒకటి మాత్రమే. బైబిల్‌లో ఆయన చేసిన కార్యాలను మరింత తెలుసుకోవడానికి మా ఇతర బైబిల్ వ్యాసాలను చదవండి. దేవుడు గతంలో పనిచేసినట్లే, ఈ రోజూ మీ జీవితంలో పనిచేస్తున్నాడు. ఆయనను మీ జీవితంలోకి ఆహ్వానించండి — ఒంటరిగా నడవకండి, ఈ రోజు నుంచే దేవునితో కలిసి నడవండి.

గమనిక

ఈ వ్యాసం వ్యక్తిగత ధ్యానం, ప్రోత్సాహం మరియు సాధారణ అవగాహన కోసం మాత్రమే రూపొందించబడింది. ఇది అధికారిక బైబిల్ వ్యాఖ్యానం లేదా మతపరమైన బోధన కాదు. ఈ వచనాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడానికి సంబంధిత అధ్యాయాన్ని పూర్తిగా చదవాలని మేము ప్రోత్సహిస్తున్నాము.