తొమ్మిదేళ్ళు దేవుడిని అడిగాను, ఇప్పటికీ సమాధానం రాలేదు — నేను ఇంకా ఎన్నాళ్ళు నమ్మాలి?

తొమ్మిదేళ్ళు. ఈ మాట చెప్పడానికి ఒక నిమిషం పడుతుంది, కానీ బతకడానికి తొమ్మిదేళ్ళు పట్టింది. ప్రతి నెలా ఒక కొత్త ఆశ మొదలవుతుంది, పది రోజుల్లో అదే ఆశ మళ్ళీ కుప్పకూలుతుంది. మొదట్లో ఏడుపు వచ్చేది, ఇప్పుడు ఏడుపు కూడా రాదు — కేవలం ఒక మొద్దుబారిన అలసట మిగులుతుంది.

ఇది ఒక్క బాధ మాత్రమే కాదు. చికిత్సల కోసం ఇప్పటివరకు దాచుకున్న డబ్బు అంతా ఖర్చైపోయింది, కొన్నిసార్లు బంధువుల దగ్గర అప్పు కూడా చేయాల్సి వచ్చింది. ఉద్యోగంలో పని ఒత్తిడి పెరిగిపోతున్నా, సెలవు పెట్టి ఆసుపత్రికి వెళ్ళాల్సి వచ్చినప్పుడు బాస్ ముఖంలో అసంతృప్తి కనిపిస్తుంది. “మీరు ఇంకా ఇల్లు కొనుక్కోలేదా? ఇంకా సెటిల్ కాలేదా?” అని బంధువులు అడిగే ప్రశ్నలు ఒక్కొక్కటి ఒక్కో దెబ్బలా తగులుతాయి — ఎందుకంటే ఇల్లు, ఉద్యోగం, పిల్లలు — అన్నీ ఒకేసారి ఆగిపోయినట్టు అనిపిస్తుంది. బంధువుల పెళ్ళిళ్ళలో ఎవరైనా “పిల్లలు ఎప్పుడు?” అని అడిగితే, నవ్వుతూ సమాధానం చెప్పడం ఒక అలవాటుగా మారిపోయింది — లోపల ఏమి జరుగుతుందో బయటకు కనిపించనివ్వకుండా.

ఇది శరీరానికి కూడా బరువే. నిద్ర సరిగ్గా పట్టదు, ప్రతి నెలా శరీరం మీద ఒక కొత్త నిరీక్షణ, ఆ తరువాత ఒక కొత్త నిరాశ. ఆర్థిక భారం, ఉద్యోగ ఒత్తిడి, జీవితంలో ఇంకా “సెటిల్” కాలేదన్న భావన — ఇవన్నీ ఒకదాని మీద ఒకటి పేరుకుపోయి, మనసులో ఒకటే ప్రశ్న తిరుగుతూ ఉంటుంది — “నేను ఇంత కాలం ప్రార్థించింది వృధానా? దేవుడు నిజంగా వింటున్నాడా, లేక నేను ఒక మూగ గోడతో మాట్లాడుతున్నానా?” ఈ ప్రశ్న అడిగే ప్రతి మనిషికీ, బైబిల్‌లో ఒక వ్యక్తి కథ ఖచ్చితంగా తెలిసి ఉండాలి — ఎందుకంటే అతను కూడా సరిగ్గా ఇదే స్థితిలో ఉన్నాడు, పాతికేళ్ళ కంటే ఎక్కువ కాలం.

వాగ్దానం

“అబ్రాము యెహోవాను నమ్మెను; ఆ నమ్మకమే అతనికి నీతిగా ఎంచబడెను.”

— ఆదికాండము 15:6

ఈ వచనం వెనుక కథ

ఈ వచనాన్ని అర్థం చేసుకోవాలంటే, ఇంతకు ముందు జరిగిన విషయాలు తెలుసుకోవాలి. దేవుడు అబ్రామును అతని స్వంత ఊరు నుండి బయటకు రమ్మని పిలిచాడు, అతనిని ఒక గొప్ప జాతిగా చేస్తానని, అతనికి ఒక దేశాన్ని ఇస్తానని వాగ్దానం చేశాడు. అబ్రాము ఆ పిలుపును నమ్మి బయలుదేరాడు, తన కుటుంబంతో సహా అనేక ప్రాంతాలు దాటుతూ, కరువు కాలంలో ఈజిప్టుకు వెళ్ళి తిరిగి రావడం, తన మేనల్లుడు లోతును యుద్ధంలో బంధించిన రాజుల నుండి తప్పించడం వంటి సంఘటనలు అనుభవించాడు. అతనికి సంపద, గౌరవం లభించాయి. కానీ ఒక్క విషయం మాత్రం మారలేదు — అతనికి, అతని భార్య శారయికి పిల్లలు లేరు. వాగ్దానం ఇచ్చినప్పటి నుండి చాలా సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి, ఇద్దరూ వయసు మీరిపోతున్నారు.

ఈ నేపథ్యంలోనే దేవుడు మళ్ళీ అబ్రాముతో మాట్లాడాడు. ఈసారి అబ్రాము తన మనసులో ఉన్న సందేహాన్ని బయటపెట్టాడు — తనకు సంతానం లేకపోతే, తన ఆస్తికి వారసుడు తన సొంత సేవకుడే అవుతాడని చెప్పాడు. దేవుడు అతనిని బయటకు తీసుకువెళ్ళి, ఆకాశంలోని నక్షత్రాలను చూపిస్తూ, “వాటిని లెక్కించగలిగితే లెక్కించు, నీ సంతానం అలాగే ఉంటుంది” అని చెప్పాడు. ఈ మాట విన్న అబ్రాము దేవుడిని నమ్మాడు — మరియు ఆ నమ్మకమే అతనికి నీతిగా ఎంచబడింది. ఇది ఏదో ఒక పని చేసినందుకు వచ్చిన గుర్తింపు కాదు, కేవలం నమ్మకం ఆధారంగా వచ్చిన గుర్తింపు.

దేవుడు నిజంగా చేసిన కార్యం

బైబిల్‌లో ఈ సంఘటన ఇలా వివరించబడింది. ఒక రాత్రి దేవుని వాక్కు అబ్రాముకు దర్శనంలో వచ్చింది — “భయపడవద్దు, నేను నీకు కేడెము, నీ బహుమానము అధికమైనది.” అబ్రాము దేవునితో, “నా ప్రభువైన యెహోవా, నాకు సంతానం లేదు, నా ఇంటిలో పుట్టిన సేవకుడైన దమస్కు ఎలియెజెరు నా వారసుడు అవుతాడు” అని చెప్పాడు. దానికి దేవుడు, “అతడు నీ వారసుడు కాడు, నీ శరీరం నుండి పుట్టినవాడే నీ వారసుడు అవుతాడు” అని చెప్పి, అతనిని బయటకు తీసుకువెళ్ళి ఆకాశం వైపు చూపిస్తూ నక్షత్రాలను లెక్కించమని చెప్పాడు — తన సంతానం అంతలా విస్తరిస్తుందని వాగ్దానం చేశాడు. అబ్రాము ఆ మాటను నమ్మాడు, అది అతనికి నీతిగా ఎంచబడింది.

ఆ తరువాత దేవుడు అబ్రాముతో ఒక నిబంధన చేశాడు — జంతువులను తీసుకువచ్చి, ఆచారం ప్రకారం వాటిని విభజించి, పొగతో కూడిన కుంపటి, మండుతున్న దివిటీ ఆ ముక్కల మధ్యగా వెళ్ళడం అబ్రాము కళ్ళముందు జరిగింది — ఇది ఆ కాలంలో ఒక వాగ్దానాన్ని బలపరచే విధానం. దేవుడు అబ్రాము సంతానం నాలుగు వందల సంవత్సరాలు పరదేశంలో బాధలు అనుభవిస్తుందని, తరువాత తిరిగి ఆ దేశాన్ని స్వాధీనం చేసుకుంటుందని ముందుగానే తెలియజేశాడు. ఈ మొత్తం సంఘటన చూపించేది ఏమిటంటే — దేవుడు ఇచ్చిన వాగ్దానం కేవలం మాటలకు మాత్రమే పరిమితం కాలేదు, దానికి ఒక స్పష్టమైన నిబద్ధత, ఒక ప్రణాళిక ఉన్నాయి.

ఈ వచనం మనకు ఏం చెబుతుంది

1. నమ్మకం అంటే కళ్ళకు కనిపించే దానిని కాదనుకోవడం. అబ్రాముకు తన స్వంత శరీరం, తన భార్య వయసు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. అతను శాస్త్రీయంగా అసాధ్యమైన దానిని దేవుని మాట మీద ఆధారపడి నమ్మాడు. నిజమైన నమ్మకం అంటే పరిస్థితులను చూడకుండా ఉండటం కాదు, పరిస్థితులు ఏమి చెప్పినా దేవుని వాక్కుకు ఎక్కువ విలువ ఇవ్వడం.

2. ఇది పనుల మీద కాదు, నమ్మకం మీద ఆధారపడిన నీతి. బైబిల్‌లో ఇది మొదటిసారి స్పష్టంగా చెప్పబడింది — ఒక వ్యక్తి దేవుని ముందు సరైనవాడు అని లెక్కించబడటానికి కారణం అతని పనులు కాదు, అతని నమ్మకం. ఇది తరువాత బైబిల్ మొత్తంలో పునాదిగా మారే ఒక సూత్రం — దేవునితో సరైన సంబంధం నమ్మకంతో మొదలవుతుంది, ప్రదర్శనతో కాదు.

3. దేవుడు ఇచ్చిన వాగ్దానం ఉద్దేశపూర్వకంగానే అబ్రాము నియంత్రణకు మించినది. నక్షత్రాలను ఎవరూ లెక్కించలేరు, ఎవరూ సృష్టించలేరు. దేవుడు ఉద్దేశపూర్వకంగా అలాంటి ఉపమానాన్ని ఎంచుకున్నాడు, తద్వారా అబ్రాము తన స్వంత శక్తి మీద కాకుండా దేవుని శక్తి మీద ఆధారపడాలి.

4. నమ్మకం అనేది ఒక్కసారి కలిగే భావన కాదు, నిరంతరం సాగే ప్రయాణం. ఈ నమ్మక క్షణం తరువాత కూడా అబ్రాముకు మరిన్ని సందేహాలు కలిగాయి, తరువాతి అధ్యాయాలలో అతను, శారయి తమ స్వంత పద్ధతిలో వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చుకోవాలని ప్రయత్నించారు. దీని అర్థం నమ్మకం అంటే పరిపూర్ణత సాధించడం కాదు, ప్రతిసారి దేవుని వైపు తిరిగి రావడం.

నేటి కాలంలో ఒక ఉదాహరణ

రవి, లక్ష్మి వివాహమైన తొమ్మిదేళ్ళలో ఒక్క రోజు కూడా పిల్లల కోసం ఆశ వదులుకోలేదు. ఆ రోజు వాళ్ళు హైదరాబాద్‌లోని ఒక ఆసుపత్రి నుండి బయటకు వస్తున్నారు, డాక్టర్ ఇచ్చిన రిపోర్టు చేతిలో ఉంది, ఈసారి చికిత్సకు అయిన ఖర్చు లెక్క కూడా అందులోనే ఉంది. కారులో కూర్చున్న తరువాత లక్ష్మి మొదటిసారి కళ్ళు తుడుచుకుంది. “డాక్టర్ చెప్పింది విన్నావా? ఈసారి కూడా అవకాశాలు తక్కువే అని. ఇంతకుముందు దాచుకున్నదంతా అయిపోయింది, ఇప్పుడు అమ్మ దగ్గర అప్పు అడగాలి.” రవి స్టీరింగ్ మీద చేతులు గట్టిగా పట్టుకుని, “నాకు తెలుసు. ఆఫీసులో ఈ నెల ఇప్పటికే రెండుసార్లు సెలవు పెట్టాను, బాస్ మొహం చూశావా చివరిసారి?” అన్నాడు, అతని గొంతులో అలసట, చిరాకు రెండూ కలగలిపి వినిపించాయి.

కొన్ని వారాల తరువాత వాళ్ళ ఇంటికి దగ్గరి మిత్రుడైన సురేష్ వచ్చాడు. ఇద్దరూ అతనితో తమ మనసులో ఉన్నదంతా చెప్పుకున్నారు — చికిత్స ఖర్చులు, ఉద్యోగంలో పెరుగుతున్న ఒత్తిడి, బంధువులు అడిగే “ఇల్లు కొనుక్కోలేదా, ఇంకా సెటిల్ కాలేదా” అనే ప్రశ్నలు. “మేము దేవుడిని ఎంత అడిగినా, ఎన్ని ప్రార్థనలు చేసినా ఏమీ మారడం లేదు. అన్ని వైపుల నుండి ఒకేసారి కష్టాలు వస్తున్నాయి” అని లక్ష్మి చెప్పింది. సురేష్ కొంతసేపు మౌనంగా ఉండి, “అబ్రాము గురించి తెలుసా? అతను కూడా చాలా ఏళ్ళు ఎదురుచూశాడు, తనకి పిల్లలు ఉండరేమో అనుకున్నాడు, తన జీవితం స్థిరపడలేదని అనిపించింది. కానీ దేవుడు అతనికి ఇచ్చిన వాగ్దానం మాత్రం మారలేదు. దేవుడు ఆలస్యం చేసినట్టు అనిపించినా, ఆయన మర్చిపోడు” అని చెప్పాడు. ఈ మాటలు వాళ్ళ మనసులో ఒక చిన్న దీపంలా వెలిగాయి.

ఆ సంభాషణ తరువాత రవి, లక్ష్మి ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నారు — ప్రతి నెల ఇతరుల పిల్లల పుట్టినరోజులతో, ఇతరుల ఇళ్ళతో, ఇతరుల ఉద్యోగాల ఎదుగుదలతో తమ జీవితాన్ని పోల్చుకోవడం మానేయాలని అనుకున్నారు. రవి ఆఫీసులో తన పని విధానాన్ని కొంచెం మార్చుకుని, అనవసరమైన ఒత్తిడిని తగ్గించుకునేలా బాస్‌తో నేరుగా మాట్లాడాడు. లక్ష్మి చికిత్స ఖర్చుల విషయంలో ఒక స్పష్టమైన బడ్జెట్ ప్లాన్ వేసుకుంది, అప్పు చేయడం తగ్గించింది. ఇది వెంటనే మారిన నిర్ణయం కాదు — చాలాసార్లు లక్ష్మి రాత్రిపూట ఏడ్చింది, రవి కొన్నిసార్లు తన కోపాన్ని దేవుని మీద, ఆర్థిక పరిస్థితుల మీద చూపించాడు. కానీ నెలలు, సంవత్సరాలు గడిచేకొద్దీ, వాళ్ళిద్దరిలో ఒక మార్పు కనిపించింది — ఆర్థిక భారం, ఉద్యోగ ఒత్తిడి, పిల్లల కోసం ఎదురుచూపు — ఇవన్నీ వాళ్ళను నాశనం చేయలేదు, బదులుగా వాళ్ళ నమ్మకాన్ని బలపరిచాయి. వాళ్ళు తమ చుట్టూ ఉన్న ఇతర దంపతులకు, తమలాగే ఎదురుచూస్తున్న వాళ్ళకు ఓదార్పు ఇచ్చే వాళ్ళుగా మారారు.

దేవుడు తన సమయంలో న్యాయాన్ని, మంచిని జరిగిస్తాడు, ఆయన ఎవరినీ శాశ్వతంగా వదిలిపెట్టడు — ఇది కేవలం ఒక సాంత్వన వాక్యం కాదు, బైబిల్ మొదటి నుండి చివరి వరకు చూపించే సత్యం. మనం చూసే ఆలస్యం, దేవుడు మర్చిపోయాడని కాదు, ఆయన సమయం మన సమయం కంటే వేరుగా ఉందని మాత్రమే చూపిస్తుంది.

జాగ్రత్త

ఈ వాగ్దానాన్ని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు ఒక ప్రమాదం ఉంది — ఎదురుచూపును సాకుగా చేసుకుని నిర్లక్ష్యంగా ఉండటం, లేదా అసహనంతో తప్పుడు మార్గాలు ఎంచుకోవడం. అబ్రాము, శారయి కథలోనే ఈ ప్రమాదానికి ఒక స్పష్టమైన ఉదాహరణ కనిపిస్తుంది. వాగ్దానం వచ్చిన తరువాత కూడా, సంతానం రావడం ఆలస్యమవుతున్న ఆందోళనతో శారయి తన సేవకురాలు హాగరును అబ్రాముకు ఇచ్చి, ఆమె ద్వారా సంతానం పొందాలని ప్రయత్నించింది. ఇది ఆ కాలంలో ఆమోదయోగ్యమైన పద్ధతిగా అనిపించినా, దీని పర్యవసానంగా ఇంటిలో దీర్ఘకాలిక కలహాలు, బాధలు ఏర్పడ్డాయి.

ఈ సంఘటన మనకు నేర్పేది ఏమిటంటే — దేవుడు ఇచ్చిన వాగ్దానాన్ని మనం మన స్వంత పద్ధతిలో, మన స్వంత సమయంలో నెరవేర్చుకోవాలని ప్రయత్నించినప్పుడు, అది తరచుగా మరింత బాధను తెచ్చిపెడుతుంది. అదే సమయంలో, “దేవుడు తన సమయంలో చేస్తాడు” అనే మాటను, మనం మన బాధ్యతలను వదిలేసి కూర్చోవడానికి కారణంగా చేసుకోకూడదు. నమ్మకం అంటే నిష్క్రియత్వం కాదు, జీవితాన్ని బాధ్యతగా కొనసాగిస్తూనే దేవుని మీద ఆధారపడటం.

ఏం చేయాలి

1. మీ పరిస్థితికి సంబంధించిన దేవుని వాగ్దానాలను స్పష్టంగా తెలుసుకోండి. ఇది ఎందుకు సహాయపడుతుందంటే, స్పష్టమైన వాగ్దానం మీద ఆధారపడిన నమ్మకం, కేవలం ఆశాభావం కంటే బలంగా నిలబడుతుంది.

2. మీ సందేహాలను దేవుని ముందు నిజాయితీగా చెప్పుకోండి, అబ్రాము చెప్పినట్టు. ఇది ఎందుకు సహాయపడుతుందంటే, నిజాయితీ ఉన్న నమ్మకమే నిలకడగా ఉంటుంది, దాచిన సందేహాలు లోపల్లోపలే మనసును బలహీనపరుస్తాయి.

3. దేవుడు మీ జీవితంలో ఇప్పటికే చేసిన మంచి పనులను గుర్తుపెట్టుకోండి. ఇది ఎందుకు సహాయపడుతుందంటే, నక్షత్రాలను చూపించినట్టే, గత అనుభవాలు భవిష్యత్తు మీద నమ్మకానికి ఆధారంగా మారతాయి.

4. అసహనంతో తప్పుడు మార్గాల్లో పరిష్కారం వెతకవద్దు. ఇది ఎందుకు సహాయపడుతుందంటే, హాగరు సంఘటనలో చూసినట్టు, తొందరపాటుతో తీసుకున్న నిర్ణయాలు తాత్కాలిక ఉపశమనం ఇచ్చినా, దీర్ఘకాలంలో ఎక్కువ బాధను తెచ్చిపెడతాయి.

5. ఎదురుచూస్తూనే బాధ్యతగా జీవితాన్ని కొనసాగించండి. ఇది ఎందుకు సహాయపడుతుందంటే, నమ్మకం జీవితాన్ని నిలిపివేయదు, దానికి కొత్త అర్థాన్ని, స్థిరత్వాన్ని ఇస్తుంది.

ముగింపు

నమ్మకం ఉంచడం వల్ల నిజంగా ప్రయోజనం ఉంటుందా? అవుననే సమాధానం బైబిల్ ఇస్తుంది — కానీ ఆ ప్రయోజనం వెంటనే కనిపించే ఫలితం రూపంలో రాకపోవచ్చు. ఎదురుచూపు పూర్తిగా పోకపోవచ్చు, బాధ మొత్తం మాయమవ్వకపోవచ్చు. దేవుడు వాగ్దానాన్ని ఏ రూపంలో నెరవేరుస్తాడో మనం ముందుగా నిర్ణయించలేం — కొందరికి ఇది ప్రత్యక్ష సంతానం ద్వారా జరగవచ్చు, కొందరికి దత్తత ద్వారా జరగవచ్చు, కొందరికి పూర్తిగా వేరే విధంగా జరగవచ్చు. కానీ నమ్మకం మీ మనసుకు దేవునితో ఒక సరైన సంబంధాన్ని ఇస్తుంది, మీరు ఈ అసాధ్యమైన పరిస్థితిని ఒంటరిగా మీ స్వంత శక్తితో మాత్రమే ఎదుర్కోవాల్సిన అవసరం లేదని గుర్తుచేస్తుంది.

రవి, లక్ష్మి ఇప్పటికీ ప్రతి రోజు ఆ నమ్మకంతోనే జీవిస్తున్నారు. వాళ్ళ కథ ఎలా ముగుస్తుందో ఇప్పుడు మనకు తెలియకపోవచ్చు, కానీ వాళ్ళ ముఖాల్లో మొదట్లో ఉన్న నిస్పృహ ఇప్పుడు లేదు — దాని స్థానంలో ఒక నిలకడైన శాంతి కనిపిస్తుంది. అబ్రాము కథ మనకు నేర్పేది కూడా ఇదే — దేవుడు ఆలస్యం చేసినట్టు అనిపించినా, ఆయన మాట మారదు.

ఇది దేవుడు చేసిన అనేక సహాయాలు, అద్భుతాలు మరియు వాగ్దానాలలో ఒకటి మాత్రమే. బైబిల్‌లో ఆయన చేసిన కార్యాలను మరింత తెలుసుకోవడానికి మా ఇతర బైబిల్ వ్యాసాలను చదవండి. దేవుడు గతంలో పనిచేసినట్లే, ఈ రోజూ మీ జీవితంలో పనిచేస్తున్నాడు. ఆయనను మీ జీవితంలోకి ఆహ్వానించండి — ఒంటరిగా నడవకండి, ఈ రోజు నుంచే దేవునితో కలిసి నడవండి.

ఈ వ్యాసంలో ప్రస్తావించిన వచనాన్ని పూర్తి సందర్భంతో అర్థం చేసుకోవడానికి, దయచేసి బైబిల్‌లో ఆదికాండము 15వ అధ్యాయాన్ని మీరే చదవండి.