ఫోన్ చేతిలోనే ఉంది. కాంటాక్ట్స్ లిస్టులో వందమందికి పైగా పేర్లు ఉన్నాయి. కానీ ఎవరికి కాల్ చేయాలో తోచదు. ఎందుకంటే, ఫోన్ చేసినా ఏం మాట్లాడాలో తెలియదు, చెప్పినా అర్థమవుతుందో లేదో అనే అనుమానం. బయటకు నవ్వుతూ, అందరితో బాగానే కలిసిపోయే మనిషి, ఇంటికి వచ్చి తలుపు మూసుకోగానే ఒక్కసారిగా మౌనంలోకి జారిపోతాడు. ఈ నిశ్శబ్దం ఒక్క రాత్రితో ఆగిపోదు — నెలల తరబడి, కొన్నిసార్లు సంవత్సరాల తరబడి కొందరి జీవితంలో ఒక భాగమైపోతుంది, రోజురోజుకూ కొంచెం కొంచెం లోతుగా వేళ్ళూనుకుంటుంది.
“నాకేదో లోపం ఉందా?” అని ఎంతోమంది మనసులో ఎన్నోసార్లు అనుకుని ఉంటారు. చుట్టూ అందరూ ఒక్కొక్కరుగా సెటిల్ అయిపోతుంటే, తను మాత్రం ఎందుకు ఇంకా ఇలా ఉండిపోయాడో అర్థం కాక సతమతమవుతారు. ఈ ప్రశ్న గుండెల్లో ముల్లులా గుచ్చుకుంటూనే ఉంటుంది, కానీ దాన్ని ఎవరితో పంచుకోవాలో తోచదు — ఎందుకంటే “నీకు ఏం తక్కువ, అన్నీ ఉన్నాయి కదా” అని బదులిచ్చే లోకంలో, లోపలి ఖాళీని మాటల్లో ఎలా చెప్పాలో, ఎలా వివరించాలో ఎవరికీ తెలియదు. కొందరికి ఇది రాత్రి నిద్ర పట్టనివ్వదు, ఆకలి కూడా మందగిస్తుంది, కొందరికి చిన్న మాటలకే కళ్ళు చెమర్చేలా చేస్తుంది — కానీ ఇదంతా బయటకు కనిపించదు, ఎందుకంటే పైకి అందరూ బాగానే ఉన్నట్టు నటిస్తారు.
ఈ భావన కొత్తదేమీ కాదు. మనిషి పుట్టినప్పటి నుండే, అంటే సృష్టి ఆరంభం నుండే, దేవుడు ఈ విషయాన్ని గమనించాడు. మనిషి ఒంటరిగా ఉండడం సరైనది కాదని దేవుడే స్వయంగా చెప్పిన మాట బైబిల్లో మొదటి పుస్తకంలోనే కనిపిస్తుంది. ఈ ఒక్క వాక్యం, ఈ రోజు ఒంటరితనంతో బాధపడుతున్న ప్రతి ఒక్కరికీ ఎంతో ఓదార్పునిచ్చేది.
1. బైబిల్ ఏమి చెబుతుంది
“అప్పుడు యెహోవాదేవుడు మనుష్యుడు ఒంటరిగా ఉండుట మంచిది కాదు; నేను అతనికి సాటియైన సహాయకురాలిని అతని కొరకు చేతును అనుకొనెను.” — ఆదికాండము 2:18
2. ఈ మాట ఎప్పుడు, ఎందుకు పలికారు?
ఇది సృష్టి జరిగిన తొలి రోజుల్లోని సంఘటన. దేవుడు భూమిని, ఆకాశాన్ని, జలాలను, మొక్కలను సృష్టించిన తరువాత, మనిషిని మట్టితో రూపొందించి, తన శ్వాసను అతనిలో ఊదాడు. ఆ మనిషిని ఏదెను తోటలో ఉంచి, ఆ తోటను సాగుచేయమని, కాపాడమని చెప్పాడు. అక్కడ అతనికి తినడానికి ప్రతి చెట్టు ఇవ్వబడింది, ఒక్క మంచి-చెడుల తెలివినిచ్చే వృక్షం తప్ప. ఇదంతా జరిగిన తరువాత, దేవుడు మనిషిని తీసుకెళ్ళి, ఆకాశపక్షులను, భూజంతువులను అతని ముందుకు తీసుకువచ్చాడు — వాటికి పేర్లు పెట్టమని. మనిషి ప్రతి జంతువుకూ పేరు పెట్టాడు, కానీ వాటిలో ఏ ఒక్కటీ అతనికి సాటియైన తోడుగా కనిపించలేదు. అతను ప్రతి జీవితో గడిపినా, తనలాంటి వాడు, తనతో మాట్లాడగలిగేవాడు, తనను అర్థం చేసుకోగలిగేవాడు ఎవరూ లేరు. ఈ నేపథ్యంలోనే దేవుడు “మనిషి ఒంటరిగా ఉండుట మంచిది కాదు” అని చెప్పి, అతని కోసం సాటియైన సహాయకురాలిని చేస్తానని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఈ మాట మనిషి ఏదైనా తప్పు చేసిన తరువాత వచ్చింది కాదు — పాపం ఇంకా లోకంలోకి రానేలేదు, మనిషి ఇంకా దేవునితో పరిపూర్ణమైన సాన్నిహిత్యంలోనే ఉన్నాడు, ఏదెను తోటలో ప్రతిదీ మంచిదిగానే ఉంది. అయినా దేవుడు మనిషిలో ఒక అవసరాన్ని చూశాడు — తోడు అవసరం.
ఇది చాలా ముఖ్యమైన విషయం — సృష్టి మొత్తంలో, ప్రతి పనీ పూర్తయిన తరువాత దేవుడు “ఇది మంచిది” అని చెప్పాడు. వెలుగు మంచిదని, భూమి మంచిదని, జలాలు మంచివని, జంతువులు మంచివని దేవుడు స్వయంగా ప్రకటించాడు. కానీ ఇక్కడ మొదటిసారి దేవుడు “ఇది మంచిది కాదు” అని చెప్పిన సందర్భం కనిపిస్తుంది. అంటే, మనిషి ఒంటరిగా ఉండడం అనేది సృష్టిలో ఇంకా పూర్తికాని ఒక భాగం అని దేవుడే గుర్తించాడు. ఈ లోటును తీర్చడానికి దేవుడు వెంటనే మనిషిని గాఢనిద్రలోకి పంపి, అతని పక్కటెముకల్లో ఒకదాన్ని తీసుకుని, దానితో స్త్రీని రూపొందించాడు. మనిషి మేల్కొన్నప్పుడు ఆమెను చూసి, “ఇప్పుడు ఇది నా యెముకలలో యెముక, నా మాంసములో మాంసము” అని సంతోషంతో పలికాడు. ఈ సంఘటనతోనే భూమిపై మొదటి కుటుంబం, మొదటి వివాహ బంధం ఏర్పడింది. మనిషి కోరుకోకముందే, అడగకముందే దేవుడు ఈ తోడును సిద్ధం చేశాడు — ఇది దేవుని ప్రేమతో కూడిన చొరవను చూపిస్తుంది.
3. ఈ మాటలో దాగి ఉన్న లోతైన అర్థం
ఈ ఒక్క వాక్యంలో మన జీవితాలకు సంబంధించిన ఎన్నో నిజాలు దాగి ఉన్నాయి. వాటిని కొంచెం నిశ్శబ్దంగా ఆలోచిస్తే బాగుంటుంది.
ముందుగా, ఒంటరితనం మనిషి తప్పు వల్ల వచ్చిన శాపం కాదు. దేవుడు మనిషిని తయారుచేసిన తీరులోనే అది ఉంది. ఆయన మనల్ని ఇతరులతో సంబంధం కోసం, సాన్నిహిత్యం కోసం రూపొందించాడు. అంటే “నాకేదో లోపం ఉంది” అని అనుకోవడం కంటే, ఇది మన స్వభావంలోని ఒక భాగమని అర్థం చేసుకోవడమే సరైన మార్గం. ఆ అపరాధభావం నుండి బయటపడితే, ఈ భావనతో పోరాడటం కాస్త సులభమవుతుంది.
రెండో విషయం, ఈ లోటును దేవుడు గమనించి, తానే స్వయంగా పూరించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. మనిషి తనంతట తానుగా ఆ ఖాళీని ఎలా నింపుకోవాలో వెతుక్కోలేదు; దేవుడే మొదటి అడుగు వేశాడు, ఆయనే ప్రణాళిక వేశాడు. దీని అర్థం మనం ఎదురుచూసే నిజమైన సాన్నిహిత్యం, మన ప్రయత్నాల మీద మాత్రమే ఆధారపడి ఉండదు — అది చివరికి దేవుని చేతుల్లోనే ఉంది. కాబట్టి మనం చేయాల్సింది వెతుకులాటలో తొందరపడటం కాదు, ఆయన సమయాన్ని నమ్ముకోవడమే.
ఇంకా, మనిషికి జంతువులతో సావాసం ఇవ్వబడినా, అది సరిపోలేదని బైబిల్ స్పష్టంగా చెబుతుంది. ఇది నేటి మన జీవితాలకు ఎంతో సందేశం ఇస్తుంది. ఎంత పనిలో మునిగిపోయినా, ఎన్ని వినోదాలు, సోషల్ మీడియా స్నేహాలు ఉన్నా — అవి కొంతసేపు మనల్ని మరపించినా, మనిషి హృదయంలోని ఆ నిజమైన, లోతైన తోడు అవసరాన్ని అవి పూర్తిగా తీర్చలేవు. మనిషికి నిజంగా కావలసింది తనలాంటి వాడు, తనను అర్థం చేసుకునే వాడు, తనతో సమానంగా మాట్లాడగలిగే వ్యక్తి మాత్రమే.
చివరిగా, దేవుడు వాడిన “సాటియైన సహాయకురాలు” అనే మాటను గమనించాలి. ఇది ఏమాత్రం తక్కువ స్థాయి లేదా బలహీనతను సూచించేది కాదు. మూలభాషలో దీని అర్థం, అతనితో సమానంగా నిలబడి, అతనికి తోడుగా ఉండేది అని. ఆసక్తికరంగా, దేవుడు స్వయంగా బైబిల్లో తనను తాను మనిషికి ‘సహాయకుడు’గా పిలుచుకుంటాడు. అంటే నిజమైన తోడు అనేది ఒకరిపై ఒకరు ఆధారపడటం కాదు; అది ఇద్దరు సమానులు కలిసి నడవడం, ఒకరి బలహీనతను మరొకరు పూరించుకుంటూ కలిసి ఎదగడం. ఇది గౌరవప్రదమైన, పరస్పరమైన బంధం యొక్క గొప్ప దృష్టి.
4. నేటి కాలంలో ఒక కథ
కవిత వయసు ముప్ఫై రెండు సంవత్సరాలు. హైదరాబాద్లో ఒక పెద్ద కంపెనీలో మంచి ఉద్యోగం, సొంతంగా అద్దె ఇల్లు, స్వతంత్రమైన జీవితం — బయటకు చూస్తే అంతా బాగానే ఉంది. కుటుంబ సభ్యులు, పాత కాలేజీ స్నేహితులు అప్పుడప్పుడు ఫోన్ చేసినా, రోజువారీ జీవితంలో ఆమెతో నడిచే వ్యక్తి ఎవరూ లేరు. కానీ ప్రతి రాత్రి ఆఫీసు నుండి వచ్చాక, తలుపు తీసి లోపలికి అడుగుపెట్టగానే ఆమెను ఒక నిశ్శబ్దం చుట్టుముట్టేది. ఫ్రిజ్ తెరిచి ఏదో వండుకోవాలని అనిపించేది కాదు, టీవీ పెట్టినా మనసు అందులో లేకుండా ఉండేది, ఫోన్లో సోషల్ మీడియా స్క్రోల్ చేస్తూ గంటలు గడిపేసినా, అది ఎప్పుడూ ఆమెకు నిజమైన తృప్తినివ్వలేదు. ఒకరోజు రాత్రి, పని ఒత్తిడితో అలసిపోయి సోఫాలో కూర్చున్నప్పుడు, ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. “నాకు మంచి జీతం ఉంది, మంచి కెరీర్ ఉంది, కానీ ఇంటికి వచ్చి నా రోజు ఎలా గడిచిందో చెప్పుకోవడానికి ఒక్కరు కూడా లేరు” అని తనలో తానే అనుకుంది. ఆ రాత్రి ఆమెకు నిద్ర సరిగ్గా పట్టలేదు, మర్నాడు ఉదయం లేచేసరికి మనసు ఇంకా బరువుగానే అనిపించింది.
కొన్ని రోజుల తరువాత, ఆఫీసులో తనతో పనిచేసే అనిత అనే స్నేహితురాలితో మాట్లాడుతున్నప్పుడు, కవిత మనసులో మాట బయటకు వచ్చింది. “అనితా, నాకు ఒక్కోసారి చాలా ఒంటరిగా అనిపిస్తుంది. అందరూ నన్ను చూసి ‘ఎంత సెటిల్ అయిపోయావు’ అంటారు, కానీ లోపల ఖాళీగా ఉంటుంది” అని మనసు విప్పింది. అనిత కొంచెం సేపు ఆలోచించి, “కవితా, ఇది తప్పు కాదు. ఒంటరిగా అనిపించడం బలహీనత అనుకోకు. నువ్వు ఎప్పుడూ నీలో నువ్వే ఉండిపోయావు, బయటకు వెళ్ళి కొత్త మనుషులతో కలవడం, పాత స్నేహాలను మళ్ళీ కొనసాగించడం మానేశావు. మనం మనుషులం, మనకు తోడు కావాలి — అది తప్పు కాదు, అది సహజం. దేవుడు కూడా బైబిల్లో మనిషి ఒంటరిగా ఉండటం మంచిది కాదని చెప్పాడు కదా” అని బదులిచ్చింది.
“కానీ నాకు ఇప్పుడు కొత్తగా మనుషులతో ఎలా కలవాలో కూడా తెలియడం లేదు” అంది కవిత, కొంచెం సిగ్గుపడుతూ. అనిత నవ్వి, “అందరూ మొదట్లో ఇబ్బందిగానే ఉంటారు. చిన్న అడుగుతోనే మొదలుపెట్టు — ఒక్క సమావేశానికి వెళ్ళి చూడు, ఏమవుతుందో” అని ప్రోత్సహించింది. ఆ మాటలు కవితను ఆలోచింపజేశాయి. చాలా రోజులుగా ఆమె పనిలో మునిగిపోయి, తన కుటుంబంతో, స్నేహితులతో సంబంధాలను నిర్లక్ష్యం చేసింది. ఆ వారాంతంలో ఆమె ఒక పెద్ద నిర్ణయం తీసుకుంది — తన ఊరిలో ఉన్న అమ్మానాన్నలకు ఫోన్ చేసి, ప్రతి ఆదివారం మాట్లాడతానని మాటిచ్చింది. తన అపార్ట్మెంట్ దగ్గరలో ఉన్న ఒక చిన్న చర్చి సమాజంలో చేరింది, అక్కడ వారంవారం కలిసే వారితో పరిచయం పెంచుకుంది. మొదటిసారి ఆ సమావేశానికి వెళ్ళినప్పుడు, తలుపు దగ్గర ఆగి, లోపలికి వెళ్ళాలా వద్దా అని కొన్ని నిమిషాలు తటపటాయించింది. చివరికి ధైర్యం చేసి లోపలికి వెళ్ళింది, మొదట్లో మూలగా ఒక్కదానిగా కూర్చున్నా, ఎవరో ఒకరు వచ్చి పలకరించి పక్కన కూర్చున్నారు. మొదట్లో కొత్త మనుషుల మధ్య మాట్లాడటం ఇబ్బందిగా అనిపించినా, క్రమంగా ఆమె వారితో కలిసిపోయింది.
నెలల తరబడి ఇది ఒక్కసారిగా మారిపోలేదు. కొన్ని వారాలు ఆమెకు ఇంకా ఒంటరిగానే అనిపించింది, కొన్నిసార్లు మళ్ళీ పాత అలవాటులోకి వెళ్ళి ఇంట్లోనే కూర్చుండిపోవాలని అనిపించింది. కానీ ప్రతిసారీ ఆమె బద్ధకాన్ని దాటుకుని బయటకు అడుగుపెట్టేది — ఒకరోజు ఆమెకు కొత్తగా పరిచయమైన ఇద్దరు కుటుంబాలు ఆమెను తమ ఇంటికి భోజనానికి పిలిచారు, ఆ ఆహ్వానం ఆమెకు చాలా రోజుల తరువాత మొదటిసారి ఇంటిబయట ఒక కుటుంబంతో గడిపిన అనుభూతినిచ్చింది. ఇలాంటి ప్రతి అనుభవం ఆమెకు కొంచెం కొంచెం ధైర్యాన్ని ఇచ్చింది. ఆరు నెలల తరువాత, ఆ చర్చి సమాజంలో ఆమెకు నిజమైన స్నేహితులు దొరికారు — కష్టసమయంలో అర్ధరాత్రి ఫోన్ చేసినా వచ్చి పలకరించే వాళ్ళు, పుట్టినరోజుకు గుర్తుపెట్టుకుని ఇంటికి వచ్చి శుభాకాంక్షలు చెప్పేవాళ్ళు. అదే సమాజంలో పరిచయమైన శ్రీనివాస్ అనే వ్యక్తితో మొదట సాధారణ స్నేహంగా మొదలైన పరిచయం, రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకునే, గౌరవించుకునే అర్థవంతమైన సంబంధంగా మారింది. కవితకు ఇప్పుడు కూడా అప్పుడప్పుడు ఒంటరిగా అనిపిస్తుంది, జీవితం అంతా పరిష్కారమైపోయిందని కాదు — కానీ ఇప్పుడు ఆమెకు తెలుసు, ఆ ఖాళీని దేవుడు గమనిస్తున్నాడని, తన సమయంలో తానే దాన్ని పూరుస్తాడని.
ఈ కథ చూపించేది ఏమిటంటే, దేవుడు ఎవరినీ శాశ్వతంగా ఒంటరిగా వదిలిపెట్టడు. కానీ ఆయన పని చేసే విధానం, సమయం మనకు తెలియకపోవచ్చు. కొందరికి ఇది జీవిత భాగస్వామి రూపంలో రావచ్చు, కొందరికి నిజమైన స్నేహితుల రూపంలో, కొందరికి కుటుంబ సంబంధాలు మళ్ళీ బలపడే రూపంలో రావచ్చు. దేవుడు మనిషి హృదయపు అవసరాన్ని ఏనాడో గమనించాడు, ఆయన దాన్ని ఇప్పటికీ మర్చిపోలేదు. మనం చేయాల్సింది ఆయన సమయం కోసం ఓపికతో ఎదురుచూస్తూనే, మన వైపు నుండి తలుపులు తెరిచి ఉంచడం.
5. జాగ్రత్త — ఈ మాటను తప్పుగా వాడకూడదు
దేవుడు మనకు తోడు ఇస్తానని మాట ఇచ్చాడు కదా అని, దీన్ని సాకుగా వాడుకుని తొందరపాటుగా, తెలివితక్కువగా నిర్ణయాలు తీసుకోకూడదు. ఈ వాగ్దానం మనకు ఓదార్పునివ్వడానికి ఉంది, తప్పు దారిలో నడవడానికి సాకుగా కాదు. ఒంటరితనం భరించలేక, “నాకు తోడు కావాలి” అనే ఆత్రుతలో సరైన వ్యక్తిని ఎంచుకోకుండా ఎవరితోనైనా సంబంధం పెట్టుకోవడం, లేదా దేవుని మార్గదర్శకత్వం కోసం ఎదురుచూడకుండా తొందరపడి తప్పు నిర్ణయాలు తీసుకోవడం ప్రమాదకరం.
బైబిల్లోనే దీనికి ఒక హెచ్చరిక కథ కనిపిస్తుంది. ఇశ్రాయేలు జాతిలో నాజీరుగా ప్రత్యేకించబడిన షిమ్శోను అనే వ్యక్తికి దేవుడు గొప్ప బలాన్ని, ప్రత్యేకమైన పిలుపును ఇచ్చాడు. కానీ అతను తనకంటూ తోడు, ఇష్టమైన సాంగత్యం కోసం ఆత్రుతలో, దేవుని ప్రజల నుండి కాకుండా, తనను నాశనం చేసేవైపు ఆకర్షించే వ్యక్తుల వైపు పదే పదే మొగ్గు చూపాడు. అతని కుటుంబం, పెద్దలు ఆ సంబంధాల విషయంలో హెచ్చరించినా, అతను తన మనసుకు నచ్చిన దాన్నే వెంబడించాడు. చివరకు దెలీలా అనే స్త్రీపై అతనికి ఉన్న వ్యామోహం, తన శక్తి రహస్యాన్ని ఆమెకు చెప్పేలా చేసింది, అది అతని నాశనానికి దారితీసింది. దీని ద్వారా మనం అర్థం చేసుకోవాల్సింది ఏమిటంటే, తోడు కోసం ఉన్న కోరిక సహజమే అయినా, ఆ కోరికను తెలివితక్కువగా, ఓపిక లేకుండా, జాగ్రత్త లేకుండా వెంబడిస్తే, అది మేలుకు బదులు కీడు తెచ్చిపెట్టవచ్చు.
అలాగే, తోడు కోసం ఎదురుచూస్తూ, ఈలోగా తన బాధ్యతలను, పనిని, ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయడం కూడా సరైనది కాదు. “నాకు తోడు వచ్చే వరకు జీవితం ఆగిపోయింది” అనే ఆలోచనతో బతకడం కంటే, ప్రస్తుత జీవితాన్ని బాధ్యతగా, అర్థవంతంగా జీవించడమే జ్ఞానం. తోడు కావాలనే కోరిక దేవుడు ఇచ్చినదే అయినా, దాన్ని తీర్చుకునే విధానం మాత్రం దేవుని మార్గంలోనే ఉండాలి. ఒంటరితనం భరించలేక ఇప్పటికే వివాహం అయిన వ్యక్తితో సంబంధం పెట్టుకోవడం, లేదా కుటుంబం, స్నేహితుల సలహాను పూర్తిగా విస్మరించి ఒక నిర్ణయం తీసుకోవడం — ఇలాంటి పనులు తాత్కాలికంగా ఖాళీని పూరించినట్టు అనిపించినా, దీర్ఘకాలంలో మరింత బాధను, నష్టాన్ని తెచ్చిపెడతాయి. చివరిగా, ఒంటరితనం నుండి తప్పించుకోవడానికి మద్యం, మత్తుపదార్థాలు వంటి వాటిపై ఆధారపడటం కూడా ప్రమాదకరమైన మార్గం — ఇది తాత్కాలిక ఉపశమనం ఇచ్చినట్టు అనిపించినా, అసలు సమస్యను మరింత పెంచుతుంది.
6. ఆచరణీయ సూచనలు
మీ ఒంటరితనాన్ని ఒప్పుకోండి, దాచుకోకండి. దాన్ని దాచిపెట్టుకుంటే అది లోపల మరింత బరువుగా మారుతుంది, కొన్నిసార్లు అది నిరాశగా కూడా మారవచ్చు. నమ్మకమైన ఒక్క వ్యక్తితోనైనా మీ మనసులో మాట పంచుకుంటే, ఆ భారం తగ్గుతుంది.
మీ వైపు నుండి తలుపులు తెరవండి. ఇంటికే పరిమితం కాకుండా, సమాజంలో, చర్చిలో, స్నేహితుల మధ్య చురుకుగా పాల్గొనండి. దేవుడు తోడును పంపేటప్పుడు, తరచుగా అది మనం అడుగు ముందుకు వేసినప్పుడే మన దగ్గరకు వస్తుంది.
తొందరపాటుతో నిర్ణయాలు తీసుకోకండి. ఒంటరితనం తీవ్రంగా ఉన్నప్పుడు తొందరపడి ఎవరినైనా ఎంచుకోవాలనే ఒత్తిడి రావచ్చు. కానీ ఓపికతో వేచి ఉండి, సరైన వ్యక్తి కోసం ప్రార్థనతో ఎదురుచూడటం మంచి ఫలితాన్నిస్తుంది.
ప్రస్తుత సంబంధాలను నిర్లక్ష్యం చేయకండి. కుటుంబం, పాత స్నేహితులు — వీరితో సంబంధాన్ని బలపరచుకోవడం, కొత్త తోడు కోసం ఎదురుచూసేటప్పుడు కూడా మీ హృదయాన్ని నింపగలదు.
దేవునితో మీ సాన్నిహిత్యాన్ని పెంచుకోండి. మనుషుల తోడుకు ముందు, దేవుని సాన్నిహిత్యం మీ హృదయపు లోతైన ఖాళీని కొంతమేరకు నింపగలదు, మిగతా సంబంధాల కోసం ఎదురుచూసేటప్పుడు మీకు స్థిరత్వాన్నిస్తుంది.
ముగింపు
నేను చాలా ఒంటరిగా ఉన్నానని అనిపించడం తప్పు కాదు — అది మీ స్వభావంలో దేవుడు ఉంచిన సహజమైన అవసరం. ఈ భావన పూర్తిగా మాయమైపోతుందని చెప్పలేము, జీవితంలో కొన్ని దశల్లో అది మళ్ళీ మళ్ళీ తలెత్తవచ్చు. కానీ బైబిల్ మనకు చెప్పేది ఏమిటంటే, దేవుడు ఈ అవసరాన్ని ఏనాడో గమనించాడు, దాన్ని పూరించడానికి తానే చొరవ తీసుకున్నాడు. ఆయన సమయంలో, ఆయన మార్గంలో, మీ జీవితంలో తోడు లేని ఖాళీని ఆయన నింపుతాడు.
కవిత జీవితంలో మార్పు రాత్రికి రాత్రి రాలేదు, నెలల తరబడి నెమ్మదిగా వచ్చింది. ఈ రోజు కూడా ఆమెకు అప్పుడప్పుడు ఒంటరిగా అనిపిస్తుంది, కానీ ఇప్పుడు ఆమె ఒంటరిగా లేదు — నిజమైన స్నేహితులు, బలపడిన కుటుంబ సంబంధాలు, మెల్లగా ఎదుగుతున్న ఒక కొత్త సంబంధం ఆమె పక్కన ఉన్నాయి.
మీరు ఇప్పుడు ఎంత ఒంటరిగా అనిపించినా, ఆ భావన మీరు దేవుని దృష్టిలో మర్చిపోబడ్డారని కాదు. ఏదెను తోటలో మనిషి ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు దేవుడు మౌనంగా చూస్తూ ఉండిపోలేదు — ఆయనే స్వయంగా చొరవ తీసుకున్నాడు. అదే దేవుడు, ఈ రోజు కూడా మీ హృదయపు ఖాళీని గమనిస్తున్నాడు, మీ కోసం పనిచేస్తున్నాడు. మీరు చేయాల్సిందల్లా, ఆయనపై నమ్మకముంచి, మీ వైపు నుండి చిన్న చిన్న అడుగులు వేస్తూ, ఓపికతో, నమ్మకంతో ముందుకు సాగడమే.
ఇది దేవుడు చేసిన అనేక సహాయాలు, అద్భుతాలు మరియు వాగ్దానాలలో ఒకటి మాత్రమే. బైబిల్లో ఆయన చేసిన కార్యాలను మరింత తెలుసుకోవడానికి మా ఇతర బైబిల్ వ్యాసాలను చదవండి. దేవుడు గతంలో పనిచేసినట్లే, ఈ రోజూ మీ జీవితంలో పనిచేస్తున్నాడు. ఆయనను మీ జీవితంలోకి ఆహ్వానించండి — ఒంటరిగా నడవకండి, ఈ రోజు నుంచే దేవునితో కలిసి నడవండి.
ఈ వ్యాసంలో ప్రస్తావించిన వచనాన్ని పూర్తి సందర్భంతో, లోతుగా అర్థం చేసుకోవడానికి, దయచేసి బైబిల్లో ఆదికాండము 2వ అధ్యాయాన్ని మీరే చదవండి.